مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 29 3 2025 11 30 The Effectiveness of Child-Centered Mindfulness Training on Emotion Management and Loneliness in Children with Mild Physical Disability اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی کودک محور بر مدیریت هیجان و احساس تنهایی کودکان ناتوان جسمی خفیف 509 518 fa قاسم عبداللهی بقرآبادی دانشگاه پیام نور تهران خدیجه محمدی دانشگاه پیام نور 2025 2 24 <p>The aim of the present study was to determine the effectiveness of child-centered mindfulness training on emotion management and loneliness in primary school children with mild physical disabilities. The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design and a follow-up period of one and half month. The statistical population of children with mild physical disabilities (9-12 years old) Schools for children with physical problems of Isfahan city in 2023-2024. 30 children with mild physical disabilities were selected using Purposeful sampling and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people each). The tools used included the Emotion Management Inventory (Shields and Kikti, 1998) and the Loneliness Scale (Asher et al., 1984). The experimental group received child-centered mindfulness training in ten sessions that each session was 60-minute session during 10 weeks (per week one session) while the control group was placed on a waiting list for the training. The collected data were analyzed using by repeated measure analysis of variance in SPSS-26. The findings showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in mean of emotion management and loneliness (P &lt;0.001). Therefore, in accordance with the research findings, child-centered mindfulness training can be suggested as an efficient method to improve emotion management and reduce loneliness in children with physical disabilities.</p> <p class="a" dir="RTL" style="text-indent: 0in; line-height: 89%;"><span lang="AR-SA" style="font-family: 'B Lotus';">هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش ذهن&zwnj;آگاهی کودک محور بر مدیریت هیجان و احساس تنهایی کودکان ناتوان جسمی خفیف مقطع ابتدایی بود. روش پژوهش نيمـه تجربی با طرح پیش&zwnj;آزمون- پس&zwnj;آزمون با گـروه کنترل و پیگیری یک ماه و نیم بود. جامعه آماري شامل کودکان ناتوان جسمي خفیف (12-9 ساله ) مقطع ابتدايي مدارس مخصوص کودکان با مشکلات جسمی شهر اصفهان در سال 1403-1402 بود. 30 نفر از کودکان ناتوان جسمی خفیف به روش نمونه&zwnj;گیری هدفمند انتخاب و به&zwnj;صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل ( هرکدام 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار مورداستفاده در این پژوهش فهرست مدیریت هیجان ( شیلدز و کیکتی، 1998) و مقیاس احساس تنهایی ( آشر و همکاران، 1984) بودند.گروه آزمایش، آموزش ذهن&zwnj;آگاهی کودک محور را در طی10 جلسه به&zwnj;صورت هفتگی یک جلسه 60 دقیقه&zwnj;ی به مدت دو ماه و نیم دریافت نمودند و گروه کنترل در لیست انتظار برای دریافت آموزش قرار گرفتند. داده&zwnj;های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه&zwnj;گیری مکرر در نرم&zwnj;افزار </span><span dir="LTR">SPSS-26</span><span lang="AR-SA" style="font-family: 'B Lotus';"> مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی &zwnj;&zwnj;از &zwnj;آن &zwnj;بود که ازنظر مدیریت هیجان و احساس تنهایی بین گروه&zwnj;های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود داشت (</span><span dir="LTR">P &lt;0/001</span><span lang="AR-SA" style="font-family: 'B Lotus';">). بنابراین منطبق با یافته&zwnj;های پژوهش می&zwnj;توان جهت بهبود مدیریت هیجان و کاهش احساس تنهایی کودکان ناتوان جسمی آموزش ذهن&zwnj;آگاهی کودک محور را به&zwnj;عنوان روش کارآمد پیشنهاد داد. </span></p> http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/49547