مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 29 3 2025 11 30 The Relationship Between Proactive Personality and the Family's Emotional Climate With college Students’ Psychological Well-Being: The Mediating Role of Behavioral Self-Regulation رابطه شخصیت فعال و جوّ عاطفی خانواده با بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان: نقش میانجی خود‌تنظیمی رفتاری 420 430 fa فاطمه دادوند دانشگاه شیراز محبوبه فولادچنگ دانشگاه شیراز 2025 4 14 <p>The aim of this research was to investigate the relationship between proactive personality and family emotional Climate in the psychological well-being of college students, with the mediating role of behavioral self-regulation. The statistical population consisted of all undergraduate students at Shiraz University, from which 300 participants were selected through a multistage cluster random sampling method. The instruments used in this study included the Proactive Personality Scale (Bateman &amp; Crant, 1993), the Family Emotional Climate Questionnaire (Hilburn, 1964), the Short Form of the Behavioral Self-Regulation Questionnaire (Miller &amp; Brown, 1999), and the Psychological Well-Being Scale (Ryff, 1989). Data were analyzed using structural equation modeling (SEM) and bootstrap analysis via SPSS-24 and AMOS-24. The results indicated that the direct effects of proactive personality and family emotional Climate on psychological well-being, as well as their effects on behavioral self-regulation, were statistically significant. Moreover, the indirect effects of these two variables on psychological well-being through behavioral self-regulation were also found to be significant. These findings highlight the importance of both individual and familial factors in promoting psychological well-being among college students. Accordingly, enhancing personality traits such as proactive personality and improving the family emotional Climate may foster psychological well-being by strengthening behavioral self-regulation skills.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش شخصیت فعال و جو عاطفی خانواده در بهزیستی روان&zwnj;شناختی دانشجویان با میانجی&zwnj;گری خودتنظیمی رفتاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز بود که از میان آن&zwnj;ها، ۳۰۰ نفر به روش نمونه&zwnj;گیری خوشه&zwnj;ای چندمرحله&zwnj;ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس شخصیت فعال (باتمن و کرانت، ۱۹۹۳)، پرسشنامه جو عاطفی خانواده (هیل&zwnj;برن، ۱۹۶۴)، فرم کوتاه خودتنظیمی رفتاری (میلر و براون، ۱۹۹۹) و مقیاس بهزیستی روان&zwnj;شناختی (ریف، ۱۹۸۹) بود. داده&zwnj;ها با استفاده از مدل&zwnj;یابی معادلات ساختاری و آزمون بوت&zwnj;استرپ و با بهره&zwnj;گیری از نرم&zwnj;افزارهای SPSS-24 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اثر مستقیم شخصیت فعال و جو عاطفی خانواده بر بهزیستی روان&zwnj;شناختی، و همچنین اثر آن&zwnj;ها بر خودتنظیمی رفتاری معنی&zwnj;دار است. افزون بر این، مسیرهای غیرمستقیم این دو متغیر بر بهزیستی روان&zwnj;شناختی از طریق خودتنظیمی رفتاری نیز از نظر آماری معنی&zwnj;دار بودند. یافته&zwnj;های این پژوهش بر اهمیت نقش عوامل فردی و خانوادگی در ارتقای بهزیستی روان&zwnj;شناختی دانشجویان تأکید دارد. بر این اساس، تقویت ویژگی&zwnj;های شخصیتی همچون شخصیت فعال و بهبود فضای عاطفی خانواده می&zwnj;تواند از طریق افزایش مهارت خودتنظیمی، زمینه&zwnj;ساز ارتقای سلامت روانی در دانشجویان باشد.</p> http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/49938