مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Investigating the psychometric properties of the Persian version of the six-factor model of achievement goals questionnaire in the students of the junior and senior high schoolsخصوصیات روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه مدل شش عاملی اهداف پیشرفت دانشآموزان دوره اوّل و دوّم متوسطه309326faمحسنآربزیگروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0000000282097381محبوبهفولادچنگگروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.2021523The aim of the present study was to investigate the psychometric properties of the six-factor model of achievement goals questionnaire (Elliot et al., 2011) in the students of the junior and senior high schools. In order to investigate the validity and reliability of the achievement goals questionnaire in the junior high school students, 279 students in Evaz city (in the south of Fars province) who were studying in the academic year of 2020-2021, were selected by convenience sampling method and responded to the electronic version of the questionnaires of achievement goals (Elliot et al., 2011) and intrinsic motivation (Choi et al., 2010). Also, in order to investigate the validity and reliability of this questionnaire in the second group, 420 students were selected in the same city and academic year using the convenience sampling method and responded to the electronic version of the questionnaires of achievement goals (Elliot et al., 2011), academic self-regulation (Pintrich & DeGroot, 1990) and academic engagement (Reeve, 2013). Data were analyzed using SPSS-16 and AMOS-21 statistical software. The content, construct and convergent validity of the mentioned questionnaire were investigated using the opinion of educational psychology experts, confirmatory factor analysis and correlation coefficients of the component scores with related variables. Cronbach's alpha coefficient was used to investigate the reliability of the questionnaire. Experts confirmed the representativeness of the questionnaire items to measure the achievement goals in the six-factor model presented by Elliot et al. (2011). The achievement goals model test includes the components of task-approach, task-avoidance, self-approach, self-avoidance, other-approach, and other-avoidance, confirming the six-factor structure of this questionnaire according to the primary research. Also, the logical connection between the components of achievement goals with related variables indicates the convergent validity of this questionnaire. In addition, Cronbach's alpha coefficient confirms the reliability of the questionnaire. In total, the findings of the research show that the Persian version of the mentioned questionnaire is one of the suitable psychometric indicators for measuring the six components of achievement goals in two groups of students of the junior high school and senior high school students; And it has the necessary efficiency to measure the mentioned achievement goals.هدف پژوهش حاضر تعیین ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه اهداف پیشرفت الیوت و همکاران (2011) در دو گروه دانشآموزان مقطع متوسطه اوّل و مقطع متوسطه دوّم بود. جهت بررسی روایی و اعتبار این پرسشنامه در گروه دانشآموزان دوره اوّل متوسطه، 279 نفر از دانشآموزان این دوره در شهرستان اوز واقع در جنوب استان فارس که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به نسخه الکترونیکی پرسشنامههای اهداف پیشرفت (الیوت و همکاران، 2011) و انگیزه درونی (چوی و همکاران، 2010) پاسخ دادند. همچنین، برای بررسی روایی و اعتبار این ابزار در گروه دانشآموزان دوره دوّم متوسطه، 420 نفر از دانشآموزان این دوره در همان شهرستان و سال تحصیلی با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به نسخه الکترونیکی پرسشنامههای اهداف پیشرفت (الیوت و همکاران، 2011)، خودتنظیمی تحصیلی (پینتریچ و دیگروت، 1990) و درگیری تحصیلی (ریو، 2013) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-16 و AMOS-21 تحلیل شدند. روایی محتوایی، سازه و همگرا پرسشنامه مذکور به ترتیب با استفاده از نظر متخصصان روانشناسی تربیتی، تحلیل عاملی تأییدی و ضرایب همبستگی نمرات مؤلفهها با متغیرهای مرتبط مورد بررسی قرار گرفت. بهمنظور بررسی اعتبار پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید. متخصصان معرف بودن مادههای پرسشنامه را برای سنجش اهداف پیشرفت موجود در مدل 6 عاملی ارائه شده توسط الیوت و همکاران (2011) تأیید کردند. آزمون مدل اهداف پیشرفت شامل مؤلفههای تکلیفگرایی، تکلیفگریزی، خودگرایی، خودگریزی، دگرگرایی و دگرگریزی تأییدکننده ساختار شش عاملی این پرسشنامه همسو با پژوهش اصلی است. همچنین ارتباط منطقی مؤلفههای اهداف پیشرفت با متغیرهای مرتبط از روایی همگرای این پرسشنامه حکایت دارد. علاوه بر آن ضرایب آلفای کرونباخ تأییدکننده اعتبار پرسشنامه است. در مجموع، یافتههای پژوهش نشان میدهد که نسخه فارسی پرسشنامه مذکور از شاخصهای روانسنجی مناسبی برای اندازهگیری 6 مؤلفه اهداف پیشرفت در دو گروه دانشآموزان دوره اوّل و دوّم متوسطه برخوردار است و کارایی لازم را برای اندازهگیری اهداف پیشرفت دارد.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/22228مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Examining the Relationship between Academic Engagement with Academic Procrastination, School Absenteeism and Academic Performance with Mediating Role of Academic Buoyancy in Studentsآزمایش مدل رابطه التزام تحصیلی با اهمالکاری تحصیلی، غیبت از مدرسه و عملکرد تحصیلی از طریق نقش میانجیگری پایستگی تحصیلی در دانشآموزان327336faولی پیریگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.منیجهشهنی ییلاقگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.عسکرآتش افروزگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.2022710The objective of the current study is evaluating the precedent model (academic engagement) and the consequences (academic procrastination, absenteeism and academic performance) of academic buoyancy in high school students in Ilam province. This inquiry is a correlational study that with regards to the nature of the research and its objectives, the structural equation modeling method is used. The statistical population includes all 11th grade high school students in Ilam province and the research sample includes 625 subjects selected as cluster sampling. Data were collected using the Rio and Tseng (2011) Student Engagement Questionnaire, Martin & Marsh (2008) and Solomon & Roth Bloom (1984) academic procrastination questionnaires. Structural equation modeling was used to calculate the results. The model indices showed that the model is data fit. The results indicated that there is a direct positive and significant relationship between academic buoyancy and academic performance, academic engagement and academic buoyancy. There is also a direct negative and significant relationship between academic buoyancy and academic procrastination and students' absence from school, school absenteeism and academic performance. academic procrastination and academic performance. Other results of the study are that there is an indirect negative relationship between academic engagement and academic procrastination and absenteeism through academic mediation, and a positive and significant indirect relationship between academic achievement and academic performance through students' academic performance through academic procrastination. Also, absenteeism from school has a significant indirect relationship.پژوهش حاضر با هدف آزمایش مدل رابطه التزام تحصیلی و اهمالکاری تحصیلی، غیبت از مدرسه و عملکرد تحصیلی با میانجیگری پایستگی تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه دوم استان ایلام انجام گرفت. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پایه یازدهم مقطع متوسطه استان ایلام بود. نمونه تحقیق شامل 625 نفر بود که با روش خوشهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای التزام تحصیلی ریو و تسنگ (2011)، پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (2008) و اهمالکاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984) جمعآوری شد. برای محاسبه نتایج از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. شاخصهای مدل نشان داد که مدل برازنده دادههاست. نتایج نشان داد که بین التزام تحصیلی با پایستگی تحصیلی، پایستگی تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانشآموران رابطه مستقیم مثبت و معناداری وجود دارد. بین پایستگی تحصیلی با اهمالکاری تحصیلی و غیبت از مدرسه دانشآموزان و اهمالکاری تحصیلی با عملکرد تحصیلی و غیبت از مدرسه با عملکرد تحصیلی رابطه مستقیم منفی و معناداری وجود دارد. بین التزام تحصیلی با اهمالکاری تحصیلی و غیبت از مدرسه با میانجیگری پایستگی تحصیلی رابطه غیرمستقیم منفی و عملکرد تحصیلی رابطه غیرمستقیم مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین پایستگی تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان از طریق اهمالکاری تحصیلی و غیبت از مدرسه رابطه چندگانه غیرمستقیم معنادار وجود دارد. نتایج حاکی از تأیید نقش میانجیگری پایستگی تحصیلی بین التزام تحصیلی با غیبت از مدرسه، اهمالکاری تحصیلی و عملکرد تحصیلی است.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/38434مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Providing a model of connection with school based on identity styles and school atmosphere with the mediation of academic self-efficacyارائه الگوی پیوند با مدرسه بر اساس سبکهای هویت و جوّ مدرسه با میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی337347faعلیرضامرآتیگروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000000309977240عزت الهقدم پورگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرا ن2022125Several variables play a role in the relationship between the student and the school and affect it. This research was done with the aim of providing a model of connection with school based on identity styles and school atmosphere with the mediation of academic self-efficacy. The statistical population of the study was all 3600 first year high school students in Kangavar in the academic year 1399-1400. For this purpose, 520 students were selected by cluster sampling method and questionnaires related to Rezaei Sharif et al. (2014). School atmosphere Lee et al. (2017), Identity style Brzezinski (1992) And Academic Self-Efficacy of Jenks & Morgan (2003) Completed electronically.. After collecting data, structural equation modeling was used to test the proposed model and hypotheses. The results showed that school style and identity style have a significant and positive relationship with academic self-efficacy and connection with school. The style of school identity and atmosphere also affects the connection with the school through self-efficacy. According to the fit of the developed model, the findings show that paying attention to the variables of identity style, school style and self-efficacy can lead to an increase in school connection in students. In order to improve the connection with the school, it seems necessary to pay attention to the styles of academic self-efficacy, identity and school atmosphere.
متغیرهای متعددی در رابطه بین دانشآموز و مدرسه نقش داشته و آن را تحت تأثیر قرار میدهند. ااین پژوهش با هدف ارائه الگوی پیوند با مدرسه بر اساس سبکهای هویت و جوّ مدرسه با میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دوره متوسطه اول شهر کنگاور به تعداد 3600 نفر در سال تحصیلی 1400-1399 بود. به این منظور تعداد 520 نفر از دانشآموزان با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و پرسشنامههای پیوند با مدرسه رضاییشریف و همکاران (1393)، جومدرسه لی و همکاران (2017)، سبک هویت برزونسکی (1992) و خودکارآمدی تحصیلی جینکس و مورگان (2003) را به صورت الکترونیکی تکمیل کردند. پس از گردآوری داده ها، مدلیابی معادلات ساختاری برای آزمون مدل پیشنهادی و فرضیه ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که جومدرسه و سبک هویت با خودکارآمدی تحصیلی و پیوند با مدرسه رابطه معنیدار و مثبت دارد. همچنین سبک هویت و جو مدرسه از طریق خودکارآمدی بر پیوند با مدرسه اثرگذار است. با توجه به برازش مدل تدوین شده، یافتهها نشان میدهد توجه داشتن به متغیرهای سبکهویت، جومدرسه و خودکارآمدی، میتواند به افزایش پیوند با مدرسه در دانشآموزان منجر شود. در جهت بهبود پیوند با مدرسه، توجه به سبکها هویت خودکارآمدی تحصیلی و جو مدرسه ضروری به نظر میرسد.
http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/33629مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228The effect of students social-emotional competence on academic resilience mediated by academic self-efficacy and hopeتأثیر شایستگی اجتماعی هیجانی بر تابآوری تحصیلی دانشآموزان با میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی و امیدواری348357faنرگسپورطالبگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه رشدیه تبریز، تبریز ، ایران.0009-0004-1046-3268رحیمبدری گرگریگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تبریز، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران2022127<p>The current research was correlational research and the aim of this study was to determine the relationship between social-emotional competence and academic resilience, considering the mediating role of academic self-efficacy and hope in a sample of Iranian students. In this study, 283 humanities science students were selected by cluster random sampling. The variables were measured using the questionnaires of social-emotional competence (Zoe and E, 2012), Cassidy academic resilience (2016), academic self-efficacy (Jamali et al., 2013) and Schneider hope (2000). Statistical analysis of data was performed using AMOS software and path analysis method. The results of path analysis showed that the theoretical model has a good fit with the data. In addition, there is a significant positive relationship between social-emotional competence with resilience (r = 0.36), academic self-efficacy (r = 0.53) and hope (r = 0.47) with academic resilience. The mediating role of academic self-efficacy and hope in the relationship between these two variables was also confirmed. The perspective of this study is to create a basis for experimental research in line with research variables to examine the effectiveness of interventions based on social-emotional competence on academic resilience by considering the moderating variables.</p><p>پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود که با هدف تعیین رابطه شایستگی اجتماعی-هیجانی با تاب‌آوری تحصیلی، با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و امیدواری تحصیلی در نمونه‌ای از دانش‌آموزان ایرانی اجرا شد. در این پژوهش 283 نفر دانش‌آموز رشته علوم انسانی به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. متغیرها با استفاده از پرسشنامه‌های شایستگی اجتماعی-هیجانی (زو و ای، 2012)، تاب‌آوری تحصیلی کاسیدی (2016) خودکارآمدی تحصیلی (جمالی و همکاران، 2013) و امیدواری اشنایدر(2000) اندازه گیری شدند. تحلیل آماری داده‌ها به کمک نرم‌افزار AMOS و با روش تحلیل مسیر انجام شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد مدل نظری با داده‌ها برازش مطلوب دارد. به علاوه بین شایستگی اجتماعی-هیجانی با تاب‌آوری (36/0=r)، خودکارآمدی تحصیلی (53/0=r) و امیدواری (47/0=r) با تاب‌آوری تحصیلی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. همچنین نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و امیدواری نیز در رابطه بین این دو متغیر تأیید شد. چشم-انداز این پژوهش ایجاد زمینه برای انجام تحقیقات آزمایشی در راستای متغیرهای پژوهش است تا اثربخشی مداخلات مبتنی بر شایستگی اجتماعی-هیجانی بر تاب‌آوری تحصیلی با در نظر گرفتن متغیرهای تعدیل کننده مورد بررسی قرار گیرد.</p>http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/33658مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Mediating role of differentiation of self in the causal relationship between depression and martial satisfaction in married womenنقش واسطهای تمایز خود در رابطه علّی بین افسردگی و رضایت زناشویی زنان متأهل358365faمریم مردانیگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000000298904539سودابهبساک نژاد گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000000278506525رضامنصوری کریانیگروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران2021710The aim of this study was to investigate the relationship between depression and marital satisfaction with the mediating role of self-differentiation in women in Ahvaz. This descriptive-correlation research was conducted through structural equation modeling by multivariate correlation method. 260 married women in Ahvaz in 1399 were selected by convenience sampling. The instruments used were Differentiation of Self Inventory (Skowron & Friedlander, 1998), Enrich martial Satisfaction Questionnaire (cited in Soleymanian, 1994) and Beck Depression Inventory-II (Beck, Steer, & Brown, 1996). Structural equation modeling was used to analyze the data and bootstrap method was used to investigate the mediating effects. Structural equation modeling analyzes confirmed that the fit of the proposed model is appropriate. The results showed that depression syndrome directly affects the variable of marital satisfaction (p = 0.001) and also the results of indirect path analysis showed that depression syndrome through mediation of its differentiation and its subscales (emotional separation, Emotional reaction, my position and interaction with others) have been effective on marital satisfaction (p = 0.001). According to the obtained results, the discussion of differentiation seems necessary and familiarizing couples with this variable at the time of marriage leads to more satisfaction in marriage and their marital relationship.پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه میان افسردگی و رضایت زناشویی با نقش واسطهای تمایز خود در زنان متأهل از منطقه 2 شهرداری شهر اهواز انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و از طریق مدلیابی معادلات ساختاری به روش همبستگی چندمتغیری انجام
شد. 260 زن متأهل شهر اهواز در سال 1399 به شيوه نمونهگيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده سیاهههای تمایز خود (اسکورن و فریندلندر، 1998)، رضایت زناشویی انریچ (به نقل از سلیمانیان، 1373) و افسردگی بک (بک و همکازان، 1996) بود. برای تحلیل دادهها از روش الگویابی معادلات ساختاری و برای بررسی اثرات واسطهای از روش بوت استراپ استفاده شد. تحلیلهای الگویابی معادلات ساختاری تأیید کرد که برازندگی مدل پیشنهادی مناسب است. نتایج حاکی از آن بود که نشانگان افسردگی به صورت مستقیم بر متغیر رضایت زناشویی تأثیر میگذارد (001/0 =p) و همچنین نتایج مربوط به تحلیل مسیرهای غیر مستقیم نشان داد که نشانگان افسردگی از طریق میانجیگری تمایز خود و خردهمقیاسهای آن (جدایی عاطفی، واکنش هیجانی، جایگاه من و آمیختگی با دیگران) بر رضایت زناشویی تأثیرگذار بوده است (001/0 =p). با توجه به بحث تمایزیافتگی، بهنظر میرسد آشنا کردن زوجین با این متغیر در زمان ازدواج به رضایت بیشتری در ازدواج و رابطه زناشویی آنان منجر میشود.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/22275مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Five major personality factors in the psychological distress of an improved covid-19 population: The moderating role of genderپنج عامل بزرگ شخصیت در پریشانی روانشناختی جمعیت بهبودیافته ازکرونا: نقش تعدیلکننده جنسیت366375faمائدهاحدیدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000000196291399جعفر حسنیدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانمهدیاکبریدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران2022521The global prevalence and unprecedented COVID-19 disease is a serious threat to public health and increases psychological distress in individuals. It is crucial to study the structural model of COVID-19 psychological factors associated with COVID-19 and the lack of previous research on this issue presented in this study. The aim of this study was to investigate the role of gender modulation in the relationship between the five major factors of personality and psychological distress in hospitalized COVID-19 patients. Improved patients of Covid-19 (N= 705; Age range 25-80 years, women= 63/20%; Mean age = 41/32, SD = 11/05 years). They were selected from Sasan and Baqiyatallah hospitals by available sampling method. The instruments used were the Five Personality-Short Form Questionnaire (BFI-S) and the Psychological Distress Scale (K10). R software (Lavan) package was used to analyze the data. Openness in women increases anxiety, but in men, it reduces anxiety. Moreover, the effect of openness on distress in the two groups of men and women was statistically significant (P = 0.002); Extraversion was also associated with decreased anxiety in men (P = 0.000); therefore, gender is the moderator of these relationships. These results explain the process of psychological distress by considering personality factors and the critical role of gender as a moderator and the need to pay attention to intervention approaches to reduce the effects of psychological distress in the research literature.شیوع جهانی و بیسابقهی بیماری COVID-19 همراه با افزایش پریشانی روانشناختی در افراد، تهدیدی جدی بر سلامت عمومی محسوب میشود. بررسی مدل ساختاری عوامل روانشناختی مرتبط با COVID-19، همچنین نپرداختن پژوهشهای پیشین به این موضوع به شیوه حاضر در این مطالعه اهمیت بسزایی دارد. پژوهش حاضر باهدف بررسی مدلیابی معادلات ساختاری و نقش تعدیلکنندگی جنسیت در رابطهی پنج عامل بزرگ شخصیت و پریشانی روانشناختی در بهبودیافتگان بستری بیماری COVID-19 (تعداد=705 نفر؛ دامنه سنی 25-80سال، زنان=20%/63 ، میانگین سنی=32/41، انحراف استاندارد=05/11) به شیوه نمونه گیری داوطلبانی و اینترنتی صورت گرفت. ابزارهای مورداستفاده، پرسشنامه پنج عامل شخصیت_فرم کوتاه (BFI-S) و مقیاس پریشانی روانشناختی (K10) بود. از نرمافزار R بهمنظور تحلیل دادهها استفاده شد. گشودگی در زنان باعث بالا رفتن پریشانی ولی در مردان باعث کاهش پریشانی شده است و اثر گشودگی روی پریشانی در دو گروه مردان و زنان ازنظر آماری اختلاف معنیداری داشته (002/0=P)، همچنین برونگرایی در مردان با کاهش پریشانی همراه بوده است (000/0= P)، بنابراین، جنسیت تعدیلگر این روابط میباشد. این نتایج با تبیین فرایند ابتلا به پریشانی روانشناختی با درنظرگرفتن عوامل شخصیتی و نقش کلیدی جنسیت بهعنوان تعدیلگر و لزوم توجه به رویکردهای مداخلهای باهدف کاهش اثرات پریشانی روانشناختی به ادبیات پژوهشی میافزاید.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/37432مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228The Effectiveness of Self-Compassion Intervention on Impulsivity among the Students Experienced Romantic Breakupاثربخشی مداخلهی شفقت خود بر تکانشگری دانشجویان دچار شکست عاطفی376385fa محسن بدخشانگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایران.مهدی رضاسرافرازگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایران.مهدیایمانیگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز ، ایران.202252The present study aims at exploring the effectiveness and continuity of the effect of self-compassion intervention on the impulsivity of students who have experienced a romantic breakup. We used a semi-experimental research design with pre-test, post-test, and one-month follow-up with a control group. The population includes all the students who were studying at 98-99 in Shiraz universities. We selected 27 students (12 in the experimental and 15 in the control group) by convenience sampling, in accordance with inclusion and exclusion criteria. To gather the data, Neff’s Self-Compassion Scale and Barratt Impulsiveness Scale were used. In the experimental group, Neff’s self-compassion intervention was conducted (in eight sixty-minute sessions), but there was no intervention in the control group. Finally, the data were analyzed by repeated measure analysis of variance. Results demonstrated that self-compassion intervention was effective in decreasing impulsivity in the students who have experienced romantic breakups; the effectiveness also continued in the one-month follow-up. Self-compassion could decrease impulsivity by reducing the unpleasant feeling stemming from falling the self-worth and self-esteem occurring after a romantic breakup. It also decreases impulsivity by increasing self-awareness and self-control.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی و تداوم اثر مداخله شفقت خود، بر تکانشگری دانشجویان دچار شکست عاطفی انجام شد. روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانشجویان دانشگاه های شیراز بود که در سال تحصیلی 99-98 مشغول به تحصیل در دانشگاه بودند. با روش نمونه گیری در دسترس، 27 نفر از دانشجویان (12 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) که مطابق با ملاک های ورود و خروج بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های شفقت خود نف و تکانشگری بارات (BIS-11)، در سه مرحله استفاده شد. در گروه آزمایشی مداخله ی شفقت خود نف (در 8 جلسه ی 60 دقیقه ای) اجرا شد اما در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج پژوهش نشان داد که مداخله ی شفقت خود در کاهش تکانشگری دانشجویان دچار شکست عاطفی اثربخش بود و این اثربخشی در دوره ی پیگیری یک ماهه نیز تداوم داشت. شفقت خود می تواند از طریق تخفیف احساسات ناخوشایند ناشی از افت ارزش خود و حرمت خود که به دنبال وقوع شکست اتفاق می افتد و هم چنین با افزایش خودآگاهی و خودکنترلی سبب کاهش تکانشگری شود. http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/36748مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228The effect of Test Anxiety management training on Mindfulness, Psychological flexibility and Resilience in students with Test Anxietyتأثیر آموزش مدیر یت اضطراب امتحان بر ذهنآگاهی، انعطافپذیری روانشناختی و تابآوری در دانشآموزان دارای اضطراب امتحان386395faسعیدهزاهددانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.0000-0003-1567-9688ندانژادحمدیدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.مهدیعربزادهدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-5181-0789ریحانهرحیمیدانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.فرشتهچراغیدانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران2021127<p>The purpose of this study was to investigate the effect of test anxiety management training on the mindfulness, psychological flexibility and resilience in students with test anxiety. The design of this study was quasi-experimental with pre-test-post-test and control group, and the population of the study included all female high school students in Rasht in the academic year of 2019-2020, who after performing a diagnostic test in order to identify students with test anxiety, the 34 participants were assigned randomly in control and experimental groups of 17. Test Anxiety Questionnaire, Mindful Attention Awareness Scale, psychological flexibility questionnaire and Connor-Davidson Resilience Scale were completed, as the pre-test, by both groups, and after nine test anxiety training sessions, were given again to the groups, as the post-test. The data were analyzed by one-way ANCOVA. The results indicated that test anxiety training is effective to improve psychological flexibility and resilience, but no significant effect was observed on mindfulness. These findings have implicit applications for teachers and educators.</p><p>هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش مدیریت اضطراب امتحان بر ذهن‌آگاهی، انعطاف‌پذیری روانشناختی و تاب‌آوری در دانش‌آموزان دارای اضطراب امتحان بود. پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و جامعه‌ی آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه‌ی اول شهرستان رشت در سال تحصیلی98-99 بود که پس از اجراء آزمون تشخیصی جهت شناسایی دانش‌آموزان دارای اضطراب امتحان، 34 نفر انتخاب و تصادفاً در دو گروه 17 نفره‌ی کنترل و آزمایش گماشته شدند. پرسشنامه‌ی اضطراب امتحان، مقیاس ذهن‌آگاهی، پرسشنامه‌ی انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و مقیاس تاب‌آوری، به عنوان پیش‌آزمون توسط دو گروه تکمیل شد و بعد از 9 جلسه‌ی آموزش اضطراب امتحان، مجدداً به عنوان پس‌آزمون در اختیار دو گروه قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک راهه تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد آموزش اضطراب امتحان بر بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و تاب‌آوری مؤثر است اما تأثیری معناداری بر ذهن‌آگاهی مشاهده نشد. این نتایج، کاربردهای ضمنی برای معلمان و دست‌اندرکاران آموزش دارد.</p>http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/32580مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228The effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy on Stress Management, Problem Solving Skills of Mothers with Mentally Disabilities Childrenاثربخشی شناختدرمانی مبتنی برذهنآگاهی برمدیریت استرس و مهارتهای حل مسئله مادران دارای کودکان کمتوان ذهنی396405faاعظممحمدیگروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، اصفهان، ا یران. علی رضائیگروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، اصفهان، ا یران.فاطمهایزدیگروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، اصفهان، ا یران.2022416The aim of this study was to investigate the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy on stress management and problem solving skills of mothers with mentally Disabilities children aged 7 to 12 years in Najafabad. The research design was quasi-experimental and pre-test post-test with the control group. In this study, purposive sampling method was used. For this purpose, from the statistical population of this study that all mothers with mentally Disabilities children were studying in the exceptional school of Shahid Sarban 2 in Najafabad in 2016-2017, based on the inclusion and exit criteria, 30 people were selected and randomly divided into two experimental groups. And controls were replaced. The instruments used in the present study were: Standard Questionnaire of Stress Management Strategies Scale Cobain et al. (1990), Hepnopperson Problem Solving Questionnaire (1982).
After applying the independent variable on the experiment group, both groups were tested again by the tests; The results were analyzed by SPSS software and analysis of covariance. The results showed that mindfulness-based cognitive therapy had an effect on increasing stress management and increasing mothers' problem-solving skills in the experimental group in the post-test phase and the changes in the experimental group were statistically significant compared to the control group (P <0.05). Treatment of stress management components such as optimism, time management, recreational activity, and relaxation has also been significant. In problem-solving skills, it has been significant in the components of tendency-avoidance and personal control style.
هدف پژوهش تعیین اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر مدیریت استرس و مهارتهای حل مسئله مادران دار ای کودکان کمتوان ذهنی 7 تا 12 سال در شهرستان نجفآباد بود. طرح پژوهش ازنوع نیمه آزمایشی و به صورت پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. دراین پژوهش ازروش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. بدین منظور ازبین جامعه آماری این پژوهش که کلیه مادران دارای کودک کم توان ذهنی مشغول به تحصیل در مدرسه ی استثنایی شهید ساربان2 شهرستان نجف آباد در سال 1398-1399بودند، براساس معیارهای ورود وخروج ازپژوهش، تعداد 30 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دوگروه آزمایش وکنترل جایگزین شدند. ابزار های مورد استفاده در پژوهش حاضر عبارت بودند از: پرسشنامه ی استاندارد مقياس راهكارهاي مديريت استرس كوبين و همكاران (۱۹۹۰)، پرسشنامه حل مسئله هپنروپترسون (1982). ﺑﻌﺪ از اﻋﻤﺎل ﻣﺘﻐﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﻞ بر گروه آزمایش، ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﻣﺠﺪدًا ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ آزﻣﻮنﻫﺎ ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار گرفتند؛ نتایج به وسیله نرم افزار spssو روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش مدیریت استرس و افزایش مهارت های حل مسئله مادران در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون تاثیر گذار بوده است و تغییرات گروه آزمایش درمقایسه باگروه کنترل ازنظر آماري معنادارهستند .(P<0/05) هم چنین درمان برمولفه های مدیریت استرس ازجمله ایجادخوش بینی، مدیریت زمان ، فعالیت تفریحی و بدن رادرحالت استراحت قراردادن معنادار بوده است. درمهارت های حل مسئله درمولفه های سبک گرایش- اجتناب وکنترل شخصی معنادار بوده است.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/36628مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی1880843626420221228Mediation of achievement motivation in the relationship between sports identity and athletic performance of adolescent athletesواسطه گری انگیزش پیشرفت در رابطه بین هویت ورزشی با عملکرد ورزشی نوجوانان ورزشکار406414faفاطمهکشیر نوکندهگروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایرانمرتضیهمایون نیا فیروزجاهگروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانعلیرضاهمایونیگروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران202262The aim of this study was to mediate the role of achievement motivation in the relationship between sports identity and athletic performance of adolescent athletes. The research was a descriptive correlational study based on structural equation modeling. The statistical population of the present study included all male adolescents aged 15 to 18 years in Gorgan and 220 adolescent athletes were selected as sample. Data collection tools included three questionnaires to examine research variables. Findings showed that there is a significant positive relationship between sports identity and achievement motivation with sports performance and the research model was confirmed in general 41% of sports performance can be explained by sports identity and achievement motivation. Also, the variables of sports identity and achievement motivation have a significant direct effect on sports performance. The results of this study emphasize the need for the role of identity and motivation and ultimately sports performance in athletes.این پژوهش با هدف نقش واسطه ای انگیزش پیشرفت در رابطه بین هویت ورزشی با عملکرد ورزشی نوجوانان ورزشکار انجام شد. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر روش مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی نوجوانان پسر 15 تا 18 سال شهرستان گرگان تشکیل دادند و تعداد 220 ورزشکار نوجوان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل سه پرسشنامه برای بررسی متغیرهای پژوهش بود. یافته ها نشان داد روابط مثبت معناداری بین هویت ورزشی و انگیزش پیشرفت با عملکرد ورزشی وجود دارد و مدل پژوهش تایید شد و به طور کلی 41 درصد از عملکرد ورزشی توسط هویت ورزشی و انگیزش پیشرفت قابل تبیین می باشد. همچنین متغیرهای هویت ورزشی و انگیزش پیشرفت بر عملکرد ورزشی اثر مستقیم معنادار دارند. نتایج این پژوهش بر ضرورت نقش هویت و بر انگیزش و نهایتا عملکرد ورزشی در ورزشکاران تاکید می نماید.http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/37959