مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 1 2026 5 25 Investigating the structural relationships of teacher-student interaction with academic engagement with the mediating role of documentation style and academic self-concept in secondary school students of Jam city روابط ساختاری تعامل معلم-دانش‌آموز و درگیری تحصیلی: نقش میانجی سبک اسناد و خودپنداره تحصیلی 65 74 fa محبوبه اسلمی دانشگاه پیام نور تهران سید مدبر احمدی دانشگاه پیام نور ناهید اوجاقی دانشگاه پیام نور 2024 12 28 <p>The aim of the study was to investigate the structural relationships between teacher-student interaction and academic engagement with the mediating role of attribution style and academic self-concept in high school students. The research method was descriptive-correlational. The statistical population of the study was all high school students in Jam city in the academic year 1402-1403, numbering 1944 people, of whom 322 were selected by cluster sampling. The instruments used in the study were the Rio Academic Engagement Scale, the Wabliss, Creighton, and Hymers Teacher-Student Interaction Scale, the Seligman and Singh Attribution Style Questionnaire, and the Liu and Wang Academic Self-Concept Questionnaire. The structural equation model was used to analyze the research model. The findings showed that teacher-student interaction has a positive and significant relationship with academic engagement, and attribution style and academic self-concept have a mediating role. Overall, the results showed that the model had a good fit. According to the results obtained, it can be concluded that improving teacher-student interaction, academic self-concept, and attribution style improves academic engagement of upper secondary school students.</p> <p>هدف از انجام پژوهش تعیین روابط ساختاری تعامل معلم-دانش&zwnj;آموز با درگیری تحصیلی با نقش میانجی سبک اسناد و خودپنداره تحصیلی در دانش&zwnj;آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان جم بود. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این تحقق تمامی دانش&zwnj;آموزان متوسطه دوم در سال تحصیلی 1403-1402 در شهرستان جم به تعداد 1944 نفر بود. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده و تعداد 322 نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. شیوه نمونه گیری در این پژوهش به صورت خوشه&zwnj;ای چندمرحله&zwnj;ای انجام شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد درگیری تحصیلی ریو (2013)، پرسشنامه تعامل معلم و دانش&zwnj;آموز وابیلس، کریتون و هایمیرز (1992)، پرسشنامه سبک اسناد سلیگمن و سینگ (۱۹۸۲) و پرسشنامۀ خودپنداره تحصیلی لیو و وانگ (2005)&nbsp; استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده&not;های به دست آمده از پرسش نامه&not;ها، از تحلیل مسیر استفاده شد که تجزیه و تحلیل داده&zwnj;ها با کمک نرم افزار آماری SPSS و Amos صورت پذیرفت. یافته&zwnj;های این پژوهش نشان داد که تعامل معلم-دانش&zwnj;آموز بر درگیری تحصیلی دانش&zwnj;آموزان اثر مستقیم و معناداری وجود دارد (05/0&gt;P). بر اساس یافته&zwnj;های این پژوهش می&zwnj;توان نتیجه گرفت که بهبود تعامل معلم-دانش&zwnj;آموز، خودپنداره تحصیلی و سبک اسناد باعث بهبود درگیری تحصیلی دانش&zwnj;آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان جم می&zwnj;شود.</p> http://Iranapsy.ir/ar/Article/Download/49008