مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 1 2026 5 25 Attachment Styles and Psychological Distress Among University Students: The Mediating Role of Interpersonal Emotion Regulation سبک‌های دلبستگی و پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان: نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان بین فردی 152 163 fa علی محمدی دانشگاه بیرجند هادی صمدیه دانشگاه بیرجند محمد حسین سالاری فر دانشگاه بیرجند 2025 7 22 <p style="text-align: justify;">the presents study aimed to investigate the mediating role of interpersonal emotion regulation in the relationship between attachment styles and psychological distress in students. This was a fundamental study in terms of purpose, and a descriptive correlational study in terms of methodology. The statistical population consisted of students aged 18 to 25 at University of Birjand in the academic year 2024-2025. Out of this group, 432 individuals were selected using the convenience sampling method. The Collins and Read Attachment Styles Questionnaire (1990), the Hofmann et al. Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire (2016), and the Kessler Psychological Distress Scale (2002) were used for data collection. The findings indicated that the anxious attachment style was a positive and significant predictor of psychological distress (P&le;0.01, b=0.184), and the closeness style was a negative and significant predictor of it (P&le;0.01, b=&minus;0.275), while the dependence style had no significant effect on psychological distress (P&ge;0.05, b=&minus;0.058). Furthermore, the dependence (P&le;0.01, b=0.192), closeness (P&le;0.01, b=0.248), and anxious (P&le;0.01, b=0.389) styles were all positive predictors of interpersonal emotion regulation. The results of the structural equation modeling showed that the mediating role of interpersonal emotion regulation in the relationship between attachment styles and psychological distress was not significant (P&ge;0.05). Despite the limitations in sample and method, the research findings emphasize the importance of examining the dimensions of attachment in students' mental health and can serve as a basis for educational and counseling interventions aimed at strengthening secure attachment and improving psychological well-being.</p> <p style="text-align: justify;">هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطه&zwnj;ای تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی در ارتباط میان سبک&zwnj;های دلبستگی و پریشانی روان&zwnj;شناختی در دانشجویان بود. این مطالعه از نظر هدف بنیادی و به لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را دانشجویان ۱۸ تا ۲۵ ساله دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 1403-1404 تشکیل دادند. از میان این گروه ۴۳۲ نفر با روش نمونه&zwnj;گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع&zwnj;آوری داده&zwnj;ها از مقیاس سبک&zwnj;های دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)، پرسشنامه تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی هافمن و همکاران (2016) و مقیاس پریشانی روان&zwnj;شناختی کسلر (2002) استفاده شد. یافته&zwnj;ها نشان داد سبک دلبستگی اضطرابی، پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده مثبت و معنادار پریشانی روان&zwnj;شناختی (01/0&ge;P، 184/0 =b) و سبک نزدیک&zwnj;بودن، پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده منفی و معنادار آن (01/0&ge;P، 275/0- =b) بود درحالی&zwnj;که سبک وابستگی اثر معناداری بر پریشانی روان&zwnj;شناختی نداشت (05/0&le;P، 058/0-=b). همچنین، سبک&zwnj;های وابستگی (01/0&ge;P، 192/0 =b)، نزدیک&zwnj;بودن (01/0&ge;P، 248/0 =b) و اضطرابی (01/0&ge;P، 389/0 =b)، همگی پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده مثبت تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی بودند. نتایج مدل&zwnj;سازی معادلات ساختاری نشان داد که نقش میانجی تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی در رابطه بین سبک&zwnj;های دلبستگی و پریشانی روان&zwnj;شناختی معنادار نیست (05/0&le;P). با وجود محدودیت&zwnj;های نمونه و روش، نتایج پژوهش بر اهمیت بررسی ابعاد دلبستگی در سلامت روانی دانشجویان تأکید دارد و می&zwnj;تواند مبنایی برای مداخلات آموزشی و مشاوره&zwnj;ای جهت تقویت دلبستگی ایمن و بهبود بهزیستی روانی باشد.</p> http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50922