مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The effectiveness of primary prevention intervention on the risk/protective factors of substance use behavior in adolescents: A randomized controlled trialاثربخشی مداخله پیشگیرانه اولیه بر عاملهای خطر/حمایتیِ رفتار مصرف مواد در نوجوانان: یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی111fa سعیده سادات مصطفویگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0009000624937588شهريارشهيديگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0003-2269-7462سعیدایمانیگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-5290-2995علیرضانوروزیمرکز ملی مطالعات اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی تهران. تهران. ایران0000000258384348پگاهنجاتگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0003-1410-97202024125<p style="text-align: left;"><strong>Abstract</strong></p>
<p style="text-align: left;">This study aimed to evaluate the effectiveness of a primary prevention intervention on the risk and protective factors related to substance use behavior in adolescents. This experimental research utilized a pretest-posttest control group design with a three-month follow-up. The study population comprised middle school students and their parents from District 19 of the Tehran Education Department. A total of 60 adolescents were randomly selected and assigned to experimental groups (each group containing 20 participants). Before and after the educational interventions, participants completed the Social Capital Questionnaire for Adolescents (Payva et al., 2014) and the Communities That Care Youth Survey (Arthur et al., 2002). Adolescents in the experimental groups underwent 10 weekly sessions of primary prevention intervention protocols focused on substance-seeking behavior. Additionally, parents in one of the experimental groups attended an educational intervention comprising three sessions. The mixed ANOVA results indicated that the primary prevention intervention effectively reduced the risk factors and increased the protective factors associated with substance use behavior in adolescents. Overall, the findings support the social development model as a comprehensive and multifaceted framework that integrates approaches like the social influence approach and the competency enhancement approach within the context of substance use prevention in adolescents. The study suggests that adolescents' resilience against substance-seeking behavior can be effectively enhanced by simultaneously addressing all contributing factors.</p><p>هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی مداخله پیشگیرانه اولیه بر عوامل خطر و حمایتی مرتبط با رفتار مصرف مواد در نوجوانان بود. این پژوهش با استفاده از یک طرح شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری سه‌ماهه انجام شد. از میان جامعه نوجوانان دوره اول متوسطه و والدین آنان در منطقه ۱۹ آموزش‌وپرورش شهر تهران، ۶۰ نوجوان به‌روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و در گروه‌های آزمایشی و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) گمارده شدند. مشارکت‌کنندگان در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون به پرسشنامه سرمایه اجتماعی برای دانش‌آموزان نوجوان (پایوا و همکاران، ۲۰۱۴) و پرسشنامه زمینه‌یاب جوامع مراقبت‌گر نوجوان (آرتور و همکاران، ۲۰۰۲) پاسخ دادند. نوجوانان گروه‌های آزمایشی طی ۱۰ جلسه هفتگی در برنامه‌های مداخله پیشگیرانه اولیه با محوریت کاهش رفتارهای جستجوی مواد شرکت کردند و والدین یکی از گروه‌های آزمایشی نیز یک مداخله آموزشی سه‌جلسه‌ای دریافت کردند. یافته‌های حاصل از تحلیل واریانس عاملی آمیخته نشان داد که مداخله پیشگیرانه اولیه به‌طور معناداری موجب کاهش عوامل خطر و افزایش عوامل حمایتی مرتبط با رفتار مصرف مواد در نوجوانان شده است. نتایج این مطالعه، در چارچوب مدل تحول اجتماعی -به‌عنوان چارچوبی چندبُعدی که وجوه مشترک رویکرد نفوذ اجتماعی و رویکرد افزایش شایستگی را پوشش می‌دهد -تأیید می‌کند که این نوع مداخله می‌تواند مصونیت نوجوانان در برابر رفتارهای جستجوی مواد را افزایش دهد و هم‌زمان مجموعه‌ای از سازه‌های زمینه‌ساز رفتار مصرف مواد را تحت تأثیر قرار دهد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48700مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Effectiveness of Well-being Skills Interactive Package on Enhancing the Well-being and Virtues of University Faculty Membersاثربخشی بسته تعاملاتی مهارتهای نیکزیستن بر ارتقای نیکزیستی و فضایل استادان دانشگاههای ایران111faمحمد خداياري فردگروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-2878-4324مرجان حسنی رادگروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000000152297510سعیدزندیگروه مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایراناعظمآصف نیاگروه فلسفۀ تعلیم و تربیت، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0002-6214-1995امیرحسین دانشمند کفترودی گروه روانشناسی کاربردی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران202517<p style="text-align: left;">This study aimed to develop a localized well-being skills interactive package and assess its effectiveness in promoting the well-being and virtues of university administrators and faculty members. This study utilized a pre-experimental, pre-test-post-test design. The first training program was attended by 12, 19 and 10 university administrators and faculty members from Iranian universities. Each session spanned 12 two-hour meetings. Participants completed the Character Strengths Questionnaire (Khodayarifard, Hassaniraad & Hejazi, 2020) and the Psychological Well-Being Questionnaire (Ryff, 1980) before and after the intervention. The one-way repeated measures MANOVA test results revealed that well-being skills interactive package significantly enhanced the virtues of courage (p < 0.01, F = 6.15) and humanity (p < 0.01, F = 13.11) in the first session, and humanity (p < 0.05, F = 4.82) and transcendence (p < 0.05, F = 5.74) in the second. Additionally, significant improvements were observed in life satisfaction (p < 0.05, F = 3.48), spirituality (p < 0.05, F = 4.24), happiness (p < 0.01, F = 8.68), growth (p < 0.05, F = 5.07), and positive relationships (p < 0.05, F = 5.13) in the first session, and in happiness (p < 0.05, F = 3.59) in the third session. Other results and their implications are discussed. This educational-interactive package may play an effective role in enhancing various dimensions of individual well-being.</p><p>هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی بسته تعاملاتی مهارت‌های نیک‌زیستن بر ارتقای نیک‌زیستی و فضایل استادان دانشگاه بود. این مجموعه‌پژوهش از نوع پیش‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون اجرا شد. بدین‌صورت که دوره نخست نیک‌زیستن با حضور 12 نفر از استادان دانشگاه تهران، دوره دوم با حضور 19 نفر از استادان دانشگاه‌های کشور و دوره سوم با حضور 10 نفر از استادان دانشگاه‌های کشور طی 12 جلسه دوساعته برگزار شد. شرکت‌کنندگان پیش و پس‌از مداخله به سیاهه توانمندی‌های منش (خدایاری‌فرد، حسنی‌راد و حجازی، 1399) و پرسشنامه نیک‌زیستی روان‌شناختی ریف (1980) پاسخ دادند. نتایج آزمون واریانس اندازه‌‌گیری مکرر یکراهة چندمتغیری نشان داد که آموزش مهارت‌های نیک ‌‌زیستن به‌صورت معناداری به تغییرات مثبت فضیلت شجاعت (01/0 P<، 15/6=F) و انسانیت (01/0P< ، 11/13=F) در دوره اول و تغییرات مثبت فضیلت انسانیت (05/0P< ، 82/4=F) و تعالی (05/0P< ، 74/5=F) در دوره دوم، منجر شده است. همچنین تغییرات مثبت و معنادار مؤلفه رضایت از زندگی (05/0P< ،48/3=F)، معنویت (05/0P<، 24/4=F)، شادی (01/0P< ،68/8=F)، رشد (05/0P< ، 07/5=F) و روابط مثبت (05/0 P< ، 13/5 F=) در دوره اول و مؤلفه شادی (05/0P< ، 59/3= (F در دوره سوم را به‌همراه داشته است. به‌طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهند که استفاده از این بسته آموزشی–تعاملاتی می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای ابعاد مختلف نیک‌زیستی استادان ایفا کند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48911مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220relationship between body dysmorphic disorder symptoms and social anxiety symptoms, through self-esteemرابطه نشانگان بدریختانگاری با نشانگان اضطراب اجتماعی با میانجیگری عزتنفسfaتورجهاشمی نصرت آبادگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران آنیتا مظفریگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0009000517814638نعیمهماشینچی عباسیگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران2025315<p>The present study aimed to determine the relationship between body dysmorphic disorder symptoms and social anxiety symptoms, through self-esteem. Therefore, 378 students from University of Tabriz were selected using a multi-stage cluster random sampling method. Data were collected using the Connor Social Anxiety Scale (SPIN), Rosenberg self-esteem scale (RSES), and Littleton body image concern inventory (BICI) questionnaires. Data were analyzed by structural equation modeling using AMOS24 software. Results indicated that the measured model had a good fit with the theoretical model. Furthermore, findings showed a significant positive relationship between body dysmorphic disorder symptoms and social anxiety, as well as significant negative relationships between body dysmorphic disorder symptoms and self-esteem, as well as between self-esteem and social anxiety. hence, it can be concluded that a decrease in self-esteem levels in individuals with body dysmorphic disorder symptoms may lead to the onset or exacerbation of social anxiety disorder, and by increasing self-esteem levels in these individuals, the onset and intensification of social anxiety disorder can be prevented.</p><p>هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه میان نشانگان بدریخت‌انگاری و نشانگان اضطراب اجتماعی با نقش میانجی‌گری عزت‌نفس بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه تبریز بود که ۳۷۸ نفر از آن‌ها با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. این مطالعه از نوع بنیادی و مقطعی و از نظر شیوه جمع‌آوری داده‌ها توصیفی- همبستگی بود. داده‌ها با استفاده از سیاهه اضطراب اجتماعی اسپین، ترس از تصویر بدنی لیتلتون و مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ جمع‌آوری شد. برای تحلیل روابط ساختاری از مدل‌یابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار AMOS 24 استفاده گردید. نتایج نشان داد که مدل اندازه‌گیری شده با مدل نظری برازش مناسبی دارد. همچنین بین بدریخت‌انگاری و اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار و بین بدریخت‌انگاری و عزت‌نفس و نیز بین عزت‌نفس و اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود داشت. براساس یافته‌ها، کاهش عزت‌نفس در افراد مبتلا به نشانگان بدریخت‌انگاری می‌تواند منجر به بروز یا تشدید اختلال اضطراب اجتماعی شود و افزایش عزت‌نفس در این افراد می‌تواند از ظهور یا شدت‌گیری این اختلال جلوگیری کند؛ زیرا کاهش عزت‌نفس ارزیابی فرد از عملکرد خود را تضعیف کرده و به افزایش نشانگان اضطراب اجتماعی منجر می‌شود.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49569مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Effectiveness of Intensive and Short-Term Dynamic Psychotherapy on Reducing Symptoms and Defense Mechanisms of Borderline Personality Disorderاثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت بر کاهش علائم و مکانیسمهای دفاعی اختلال شخصیت مرزیfa سیده مهساموسویگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل، ایران.0000000336762691سیف الهآقاجانیگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل، ایران.0000-0001-9848-90162024118<p style="text-align: left;">The aim of the present study was to determine the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy (ISTDP) on reducing symptoms and defense mechanisms of borderline personality disorder. This study was a quasi-experimental study with a single-subject design (A-B-A). The statistical population of this study consisted of all individuals with borderline personality disorder who referred to the Community Mental Health Center (Siraj) in Miandoab during the first quarter of 1403. From the above statistical population, 3 individuals who received a diagnosis of borderline personality disorder based on the Millon Clinical Multiaxial Inventory (III-MCMI) and a psychiatric interview based on DSM-5 criteria were selected through purposive sampling. The instruments used in this study were: Milne Clinical Multiaxial Inventory (III-MCMI), Defense Mechanisms Questionnaire-40, and Structured Clinical Interview for DSM Disorders (SCID). Also, a short-term intensive dynamic psychotherapy protocol was implemented on the research sample according to the approach of Davanloo (1995, 2000). The subjects were initially assessed as a baseline assessment, once every 3 sessions, and after the completion of the therapy sessions, 3 follow-up assessments were conducted at one-month intervals. The data were analyzed using data analysis with eye charts and Friedman's nonparametric analysis of variance and SPSS version 24 software. The findings showed that short-term intensive psychodynamic therapy reduces the symptoms of borderline personality disorders (p <0.05). Also, this treatment was significant in reducing mature, immature, and neurotic defense mechanisms in people with borderline personality disorders (p <0.05). According to the findings, it can be concluded that intensive and short-term psychodynamic therapy has a significant effect on reducing the symptoms and defense mechanisms of borderline personality disorders.</p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;">هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت (ISTDP) بر کاهش علائم بالینی و تغییر مکانیسم‌های دفاعی در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بود. این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح تک‌آزمودنی A–B–A انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بود که در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۳ به مرکز سلامت روان جامعه‌نگر (سراج) شهرستان میاندوآب مراجعه کرده بودند. از میان جامعه آماری، ۳ نفر که تشخیص اختلال شخصیت مرزی را براساس سیاهه چندمحوری بالینی میلون ۳ (MCMI-III) و مصاحبه روان‌پزشکی مبتنی بر ملاک‌های DSM-5دریافت کرده بودند، به روش نمونه‌گیری هدف‌مند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل سیاهه چندمحوری بالینی میلون۳ (MCMI-III)، پرسشنامه مکانیسم‌های دفاعی (DSQ-40) و مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلال‌های (SCID) DSM بود. مداخله درمانی براساس پروتکل روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت مطابق با رویکرد دوانلو (1995، 2000) روی آزمودنی‌ها اجرا شد. سنجش آزمودنی‌ها در مرحله خط پایه به‌صورت ارزیابی‌های مکرر (هر سه جلسه یک‌بار) انجام گرفت و پس‌از پایان جلسات درمانی، سه مرحله ارزیابی پیگیری با فواصل یک‌ماهه صورت پذیرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل دیداری نمودارها و آزمون ناپارامتریک فریدمن و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت موجب کاهش معنادار علائم اختلال شخصیت مرزی شد (05/0>p). همچنین، نتایج حاکی از تغییر معنادار در مکانیسم‌های دفاعی آزمودنی‌ها بود؛ به‌گونه‌ای که مکانیسم‌های دفاعی رشدنیافته و روان‏آزرده کاهش و مکانیسم‌های دفاعی رشدیافته افزایش یافتند (05/0>p). براساس یافته‌های به‌دست‌آمده می‌توان نتیجه گرفت که روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مؤثر، نقش مهمی در کاهش علائم بالینی و اصلاح الگوهای دفاعی ناکارآمد در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ایفا کند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48468مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Predicting Life Satisfaction Based on the Couples' Extrinsic Emotion Regulation with the Mediating Role of Humor Styles in Married Individualsپیشبینی رضایت از زندگی براساس تنظیم هیجان بیرونی همسر با نقش میانجی سبکهای شوخطبعی در افراد متأهل111fa ناصرعباسیگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانhttps://orcid.org/0000-0001-9585-6933 حانیه سعیدی چوانگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانhttps://orcid.org/0000-0001-5439-1762مهشیدکیوانلوگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانhttps://orcid.org/0000-0002-4831-6675اسماعیلصدری دمیرچیگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانhttps://orcid.org/0000-0003-0568-052X2025327<p>This study aimed to develop a life satisfaction model based on couples' extrinsic emotion regulation with the mediating role of humor styles in married individuals. The research method was descriptive-correlational. The statistical population consisted of married teachers residing in Zanjan province, from which 293 participants were selected through cluster random sampling. Research instruments included the Life Satisfaction Scale (RLS), the Couples' Extrinsic Emotion Regulation (CEER), and the Humor Styles Questionnaire (HSQ). Data were analyzed using structural equation modeling in Smart PLS software. Findings revealed significant direct effects of both positive and negative extrinsic emotion regulation on life satisfaction and humor styles. Additionally, the direct effect of humor styles on life satisfaction was significant. Analysis of indirect effects indicated that extrinsic emotion regulation has an indirect effect on married individuals' life satisfaction through humor styles (p < 0.05). Results demonstrate the significant mediating role of humor styles in the relationship between a couple's extrinsic emotion regulation and life satisfaction. Consequently, attention to the role of couples' extrinsic emotion regulation and humor styles in married individuals' life satisfaction can provide a foundation for greater awareness of factors affecting life satisfaction among couples</p><p>این پژوهش با هدف تدوین مدل رضایت از زندگی براساس تنظیم هیجان بیرونی زوجین با نقش میانجی سبک های شوخ‌طبعی در افراد متأهل انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل معلمان متأهل ساکن استان‌ زنجان بود که از میان آنها 293 نفر با روش تصادفی خوشه‌‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌‌های مقیاس رضایت از زندگی (RLS)، مقیاس تنظیم بیرونی هیجان همسر (CEER) و پرسشنامه سبک‌‌های شوخ‌‌طبعی (HSQ) بود. داده‌‌ها با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد اثر مستقیم تنظیم بیرونی هیجان مثبت و منفی همسر بر رضایت از زندگی و سبک‌های شوخ‌طبعی معنادار است. همچنین، اثر مستقیم سبک‌های شوخ‌طبعی بر رضایت از زندگی نیز معنادار است. نتیجه بررسی اثرات غیرمستقیم متغیرها نیز حاکی از آن بود که تنظیم هیجان بیرونی به واسطه سبک‌های شوخ‌طبعی بر رضایت از زندگی افراد متأهل اثر غیرمستقیم دارد (05/0>p). یافته‌ها نشان‌دهنده نقش واسطه‌ای معنادار سبک‌های شوخ‌طبعی در ارتباط بین تنظیم هیجان بیرونی همسر و رضایت از زندگی است. بنابراین، توجه به نقش تنظیم هیجان بیرونی همسر و سبک‌های شوخ‌طبعی در رضایت از زندگی افراد متأهل، می‌تواند زمینه‌ساز آگاهی بیشتر در خصوص عوامل مؤثر بر رضایت از زندگی در بین زوج‌ها باشد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49823مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Effect of Mindfulness-Based Cognitive Therapy on Time Perception, Retrospective and Prospective Memory in Adults with Attention Deficitاثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر ادراک زمان، حافظه گذشتهنگر و حافظه آیندهنگر در بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه111fa مینو حایریگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، مرکز تهران جنوب، تهران، ایراناحمدعلیپورگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، مرکز تهران جنوب، تهران، ایرانحسینزارعگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، مرکز تهران جنوب، تهران، ایران202469<p>Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) is one of the most common psychiatric disorders of childhood that often persists into adulthood. Beyond attentional difficulties, adults with ADHD may experience impairments in time perception as well as prospective and retrospective memory. The present study aimed to examine the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) on time perception, prospective memory, and retrospective memory in adults with ADHD. This experimental study employed a pretest–posttest control group design. Sixty adults aged 20–30 years diagnosed with ADHD were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight sessions of MBCT. Data were analyzed using analysis of covariance. The results indicated significant improvements in time perception and both types of memory in the experimental group compared to the control group (P<0.05). These findings suggest that MBCT can be an effective intervention for improving cognitive symptoms associated with ADHD in adults.</p><p>اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی یکی از اختلال‌های شایع دوران کودکی است که در بسیاری موارد تا بزرگسالی ادامه می‌یابد. این اختلال علاوه‌بر مشکلات توجه، با نارسایی‌هایی در ادراک زمان و حافظه‌های گذشته‌نگر و آینده‌نگر همراه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شناخت‌درمانی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی بر این مؤلفه‌ها در بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. 60 نفر از بزرگسالان ۲۰ تا ۳۰ سال مبتلا به این اختلال به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه تحت شناخت‌درمانی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی قرار گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد نمرات پس‌آزمون گروه آزمایش در ادراک زمان و حافظه‌های گذشته‌نگر و آینده‌نگر به‌طور معناداری بهبود یافت (۰۵/۰P<). یافته‌ها حاکی از آن است که شناخت‌درمانی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی می‌تواند رویکردی مؤثر در کاهش علائم شناختی اختلال نقص‌توجه/ بیش‌فعالی در بزرگسالان باشد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/46897مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Effectiveness of Teaching Self-Esteem Program with Cognitive-Behavioral Approach on Academic Procrastination of Adolescent Female Studentsاثربخشی آموزش برنامه عزتنفس با رویکرد شناختی- رفتاری بر تعللورزی تحصیلی دانشآموزان دختر نوجوانfaزهرهبخشیگروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.0000-0002-9775-6650محمدرضااسدی یونسیگروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران 2025510<p style="text-align: left; padding-right: 30px;">Adolescence is one of the most sensitive stages of development that is accompanied by cognitive, emotional, and social changes and can affect students' academic performance. One of the common problems during this period is academic procrastination, which can lead to reduced academic achievement and poor learning performance. The present study aimed to investigate the effectiveness of teaching a self-esteem program with a cognitive- behavioral approach on academic procrastination in adolescent female students. This study was a quasi-experimental study with a pre-test, post-test, and two-month follow-up design with a control group. The statistical population included female students in the second year of secondary school in boarding schools in Birjand in the academic year 2022-2023, from which 30 were selected through a convenient and voluntary sampling method and randomly assigned to two experimental (15 people) and control (15 people) groups. The data collection tool was the Solomon and Rothblom Academic Procrastination Questionnaire (1984), which was completed in three stages: pretest, posttest, and follow-up. The experimental group underwent 9 sessions of self-esteem training based on a cognitive-behavioral approach, while the control group did not receive any intervention. The results of data analysis showed that the self-esteem program training significantly reduced academic procrastination in the experimental group, while the control group did not experience any significant change. Also, the effectiveness of this training was stable at the two-month follow-up stage, indicating that the effects of the intervention were stable over time. The findings of this study emphasize the importance of using cognitive-behavioral training programs in strengthening self-esteem and reducing academic procrastination.</p><p>دوران نوجوانی یکی از حساس‌ترین مراحل رشد است که با تغییرات شناختی، هیجانی و اجتماعی همراه بوده و می‌تواند بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر بگذارد. یکی از مشکلات رایج در این دوره، تعلل‌ورزی تحصیلی است که می‌تواند منجر به کاهش پیشرفت تحصیلی و افت عملکرد یادگیری شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه عزت‌نفس با رویکرد شناختی- رفتاری بر تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان دختر نوجوان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس شهرستان بیرجند بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه تعلل‌ورزی تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) بود که در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری تکمیل شد. گروه آزمایش تحت ۹ جلسه آموزش عزت‌نفس مبتنی‌بر رویکرد شناختی- رفتاری قرار گرفت، درحالی‌که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها به‌وسیله آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش برنامه عزت‌نفس به‌طور معناداری منجر به کاهش تعلل‌ورزی تحصیلی در گروه آزمایش شد، درحالی‌که گروه کنترل تغییر معناداری را تجربه نکرد. همچنین، اثربخشی این آموزش در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار بود، که نشان‌دهنده تثبیت اثرات مداخله در طول زمان است. یافته‌های این پژوهش بر اهمیت به‌کارگیری برنامه‌های آموزشی شناختی- رفتاری در تقویت عزت‌نفس و کاهش تعلل‌ورزی تحصیلی تأکید دارد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50201مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Mediating Role of Maternal Response to Child's Negative Emotions in the Relationship Between Maternal Anxiety and Child Oppositional Defiant Behaviorنقش میانجی واکنش مادر به هیجانات منفی کودک در ارتباط بین اضطراب مادر و نافرمانی مقابلهای کودکfaمهدیعبداله زاده رافیگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران0000-0002-6519-7217 سجادبتوئیگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران00000001608885482025623<p>The present study aimed to investigate the mediating role of maternal responses to children’s negative emotions in the relationship between maternal anxiety and oppositional defiant behavior in children. This research employed a correlational design using structural equation modeling (SEM). The statistical population included 454 first- and second-grade primary school students in Malayer and their mothers. A multistage cluster sampling method was used for participant selection. Data were collected through the Child Behavior Checklist (CBCL) and the Coping with Children’s Negative Emotions Scale (CCNES). Data analysis was conducted using SmartPLS3 software through structural equation modeling. The results indicated that maternal anxiety had a direct and positive effect on children's oppositional defiant behavior. Furthermore, maternal anxiety was associated with a decrease in supportive responses and an increase in non-supportive responses to the child’s negative emotions. While supportive maternal responses were found to have a significant negative effect on oppositional behavior, non-supportive responses did not show a statistically significant impact. Neither supportive nor non-supportive maternal responses demonstrated a significant mediating role in the relationship between maternal anxiety and child oppositional defiance. These findings suggest that maternal anxiety contributes directly to increased oppositional defiant behavior in children, independently of maternal emotional responses. The results underscore the importance of direct interventions aimed at reducing maternal anxiety, as well as training mothers in supportive parenting practices to prevent oppositional defiant behavior in children.</p><p>پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی واکنش مادر به هیجانات منفی کودک در رابطه بین اضطراب مادر و نافرمانی مقابله‌ای کودک انجام شد. این مطالعه از نوع همبستگی و مدل‌یابی معادلات ساختاری بود که روی ۴۵۴ دانش‌آموز پایه اول و دوم دبستان شهر ملایر و مادران آنها انجام شد. نمونه‌گیری به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انجام شد و داده‌ها با استفاده از فهرست رفتاری کودک (CBCL)، مقیاس واکنش به هیجانات منفی کودک و مقیاس اضطراب، افسردگی و استرس جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار smart-PLS3 و ازطریق مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که اضطراب مادر به‌صورت مستقیم و مثبت بر نافرمانی مقابله‌ای کودک تأثیر می‌گذارد. همچنین، اضطراب مادر با کاهش واکنش‌های حمایتی و افزایش واکنش‌های غیرحمایتی همراه بود. بااین‌حال، واکنش‌های حمایتی مادر به‌تنهایی تأثیر منفی و معناداری بر نافرمانی کودک داشتند، درحالی‌که واکنش‌های غیرحمایتی تأثیر معناداری نشان ندادند. هیچ‌یک از واکنش‌های مادر (حمایتی و غیرحمایتی) نقش میانجی معناداری در رابطه بین اضطراب مادر و نافرمانی کودک نداشتند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که اضطراب مادر به‌صورت مستقیم و بدون واسطه‌گری واکنش‌های هیجانی مادر، منجر به افزایش نافرمانی مقابله‌ای در کودک می‌شود. این نتایج بر اهمیت مداخلات مستقیم برای کاهش اضطراب مادران و همچنین آموزش مهارت‌های فرزندپروری حمایتی به‌منظور پیشگیری از نافرمانی مقابله‌ای کودکان تأکید دارد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50670مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220A Clinical Trial on the Efficacy of Emotionally Focused Cognitive-Behavioral Couple Therapy in Reducing Marital Burnout and Enhancing Intimacy among Conflicted Couplesکارآزمایی بالینی اثربخشی زوجدرمانی شناختی- رفتاری مبتنیبر هیجان در کاهش فرسودگی و بهبود صمیمیت زناشویی زوجین متعارضfa راضیه ندریگروه روانشناسی، دانشکدهادبیات و علومانسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.0009-0000-0267-0620 مسعود صادقیگروه روانشناسی، دانشکدهادبیات و علومانسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.فیروزهغضنفریروه روانشناسی، دانشکدهادبیات و علومانسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.2024319<p>Marital satisfaction and relationships between couples have several consequences; In the first decade, marital satisfaction will decrease and conflicts will occur. These conflicts can increase marital burnout and reduce marital intimacy. The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of emotion-based cognitive behavioral therapy on marital burnout and marital intimacy in conflicted couples referring to family counseling centers in Alshatar city. The statistical population included couples with marital conflict referring to the family counseling centers of Alshatar city and the sample size included 3 couples (6 persons) who were voluntarily selected and underwent emotional-based cognitive behavioral couple therapy. In this research, a single-case design with multiple baselines was used. The emotion-based cognitive-behavioral couple therapy protocol was implemented in 15 60-minute intervention sessions, and subjects responded to Pines' (1996) Marital Apathy and Walker and Thompson's (1983) Marital Intimacy Questionnaires. The data were analyzed by visual drawing method, stable change index and recovery percentage formula. Research findings indicate that Emotionally Focused Cognitive Behavioral Therapy has had a significant positive impact on reducing marital burnout and increasing marital intimacy. Therefore, utilizing Emotionally Focused Cognitive Behavioral Therapy for conflicted couples seeking help at psychological centers will yield positive results.</p><p>رضایت زناشویی و ارتباطات ميان زوجين پيامدهای متعددی به‌دنبال دارد؛ در دهه نخست زندگی مشترک، رضایت زناشویی کاهش می‌یابد و تعارضات رخ خواهند داد. این تعارضات می‌توانند باعث افزایش فرسودگی زناشویی و کاهش صمیمیت زناشویی شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری مبتنی‌بر هیجان بر فرسودگی زناشویی و صمیمیت زناشویی در زوجین انجام شد. جامعه آماری، شامل زوجین دارای تعارض زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره‌ خانواده‌ شهرستان الشتر و حجم نمونه شامل سه زوج (6 نفر) بود که به‌طور داوطلبانه انتخاب شدند و تحت ‌زوج‌درمانی شناختی- رفتاری مبتنی برهیجان قرار گرفتند. در این پژوهش از طرح تک‌موردی چند خط پایه استفاده شد. پروتکل زوج‌درمانی شناختی- رفتاری مبتنی‌بر هیجان در 15 جلسه‌ مداخله 60 دقیقه‌ای اجرا گردید و آزمودنی‌ها به پرسشنامه‌های فرسودگی زناشویی پاینز (1996) و صمیمیت زناشویی واکر و تامپسون (1983) پاسخ دادند. داده‌ها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش حاکی‌از این است که ‌زوج‌درمانی شناختی- رفتاری مبتنی‌بر هیجان بر کاهش فرسودگی زناشویی و افزایش صمیمیت زناشویی تأثیرگذاری مثیت و معنادار داشته است. ازاین‌رو، بهره‌گیری از ‌زوج‌درمانی شناختی- رفتاری مبتنی‌بر هیجان برای زوجین متعارض مراجعه‌کننده به مراکز روان‌شناسی نتیجه‌بخش خواهد بود.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/46200مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Relationship between Outcome Expectation and Academic Values with Students' Academic Adjustmentارتباط میان انتظار پیامد و ارزشهای تحصیلی با سازگاری تحصیلی دانشجویان111fa افسانه نوربخش بشرویهگروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران..افسانهمرزیهگروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانحسینجناآبادیگروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران2024530<p>The present research was conducted with the aim of determining the relationship between outcome expectations and academic values with students' academic adjustment. The method of this research was descriptive correlation type. The statistical population included all male and female undergraduate students of Sistan-Baluchistan University in the second semester of 1402-1401 academic year, of which 229 female students and 153 male students were selected as samples by stratified random sampling method. The measurement tools were Baker and Seriak's (1984) academic compatibility questionnaires, Shafi Naderi et al.'s outcome expectation (2013) and Pintrich et al.'s (1993) academic values. Data analysis was done using the statistical method of Pearson's correlation coefficient and stepwise regression with SPSS software. The results showed that outcome expectation and its components as well as academic values and its components have a positive and significant relationship with academic adjustment and are a positive predictor for academic adjustment. Therefore, to improve academic adaptation, it is important to consider outcome expectations and academic values as effective factors of academic outcomes.</p><p>پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه انتظار پیامد و ارزش‌های تحصیلی با سازگاری تحصیلی دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه سیستان‌ و بلوچستان در نیمسال دوم تحصیلی 1402-1401 بودند که 229 دانشجو دختر و 153 دانشجو پسر با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار سنجش، پرسشنامه‌های سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984)، انتظار پیامد شفیع‌نادری و همکاران (1391) و ارزش‌های تحصیلی پینتریچ و همکاران (1993) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام با نرم‌افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد انتظار پیامد و مؤلفه‌های آن، همچنین ارزش‌های تحصیلی و مؤلفه‌های آن، با سازگاری تحصیلی رابطه‌ای مثبت و معنادار دارند و می‌توانند سازگاری تحصیلی را به‌طور معناداری پیش‌بینی کنند. بر این اساس، توجه به انتظار پیامد و ارزش‌های تحصیلی به‌عنوان عوامل مؤثر بر سازگاری و موفقیت تحصیلی دانشجویان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/46864مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Effectiveness of the Mindful Self-Compassion on Self-regulated learning Strategies and Psychological Resilience of Adolescentsاثربخشی خود-شفقتی ذهن آگاه بر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و تابآوری روانشناختی نوجوانانfaبشریعبدالهیگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.امید عیسی نژادگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانhttps://orcid.org/00000002899313912024614<p>Adolescence is a critical period marked by significant cognitive, emotional, and social changes. Understanding factors contributing to adolescents’ well-being and resilience is essential for promoting healthy development. The present study aimed to investigate the effectiveness of mindful self-compassion training on self-regulated learning strategies and psychological resilience among adolescents in Paveh city. This research employed a semi-experimental, psycho-educational group design with pre-test, post-test, and two-month follow-up stages. Forty female high school students were randomly selected based on inclusion and exclusion criteria and assigned to experimental and control groups using a randomized block design. Data were collected using the Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC) and the Motivated Strategies for Learning Questionnaire (MSLQ). Data analysis was performed using mixed variance analysis with repeated measures. The results showed that the mindful self-compassion intervention significantly improved self-regulation in learning and psychological resilience in the experimental group compared to the control group (p<0.01), and these effects persisted through the follow-up stage (p<0.01). Therefore, mindful self-compassion training, by employing techniques such as mindfulness, acceptance of emotions, emotional coping, individual responsibility, and self-awareness, can be considered an effective method for enhancing adolescents’ psychological resilience and self-regulated learning strategies. It is recommended that counseling and psychology centers for teenagers incorporate mindful self-compassion</p><p>دوره نوجوانی مرحله‌ای حساس است که با تغییرات مهم شناختی، عاطفی و اجتماعی مشخص می‌شود. درک عواملی که به رفاه و تاب‌آوری نوجوانان کمک می‌کنند، برای ارتقای رشد سالم در این دوره ضروری است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه خودشفقتی ذهن‌آگاه بر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و تاب‌آوری روان‌شناختی نوجوانان شهر پاوه انجام شد. روش پژوهش نیمه‌تجربی و از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با پیگیری دو ماهه بود. جامعه نمونه شامل ۴۰ دانش‌آموز دختر مقطع دوم متوسطه شهر پاوه بود که به‌صورت تصادفی از بین داوطلبان واجد شرایط انتخاب و با استفاده از طرح تصادفی بلوکی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل مقیاس تاب‌آوری روان‌شناختی (CD-RISC) و پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (MSLQ) بودند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که برنامه مداخله‌ای خودشفقتی ذهن‌آگاه موجب افزایش خودتنظیمی در یادگیری و تاب‌آوری روان‌شناختی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (01/0>p) و این اثر تا مرحله پیگیری دو ماهه پایدار باقی مانده است (01/0>p). بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش برنامه مداخله‌ای خودشفقتی ذهن‌آگاه با بهره‌گیری از فنونی مانند آشنایی با مفهوم ذهن‌آگاهی، پذیرش و مواجهه با هیجانات، مسئولیت‌پذیری فردی و خودآگاهی، روشی کارآمد برای تقویت تاب‌آوری روان‌شناختی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در نوجوانان است. بنابراین، پیشنهاد می‌شود مراکز مشاوره و روان‌شناسی در حوزه نوجوانان، آموزش این برنامه مداخله‌ای را به‌منظور کاهش مشکلات مربوط به تاب‌آوری روان‌شناختی و خودتنظیمی در دستور کار خود قرار دهند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/47027مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Psychometric Properties of the Persian version of the Parental Acceptance Questionnaire (6-PAQ)ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی والدین (6-PAQ)111fa زهرهولیئیگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران0000-0001-6501-4663 مهدیزمستانیگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران00000002214024342024923<p>Due to the role of parents' psychological inflexibility in the development of different psychological problems of children, it is necessary to have a reliable tool to identify and measure it. The aim of present study was to examine the factorial structure, validity and reliability of the Persian version of the Parental Acceptance Questionnaire (PAQ-6). The statistical population of the research included parents of children and adolescents aged 1 to 18 years, from whom a sample of 415 mothers was selected using available sampling. The research tools included PAQ-6, Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II), Maternal Emotional Styles Questionnaire (MESQ), Parenting Style Questionnaire (BPSI) and Child Behavior Checklist (CBCL). In order to check the reliability of the instrument, the internal consistency method was used using Cronbach's alpha coefficient, and to check the validity of the instrument, the construct validity was used using the method of confirmatory factor analysis and convergent and divergent validity. SPSS-27 and AMOS-26 software were used for data analysis. The results showed that the coefficient of internal consistency using Cronbach's alpha method for the whole 6-PAQ is 0.89 and for its six components it is between 0.76 and 0.78. Also, the correlation between the scores of the PAQ-6 and parallel questionnaires was calculated, which indicates the appropriate convergent and divergent validity for this questionnaire. The results of the confirmatory factor analysis confirmed the six-factor model of the PAQ-6. The final model obtained with the research data has a good fit. The findings showed that the Persian version of the PAQ-6 has acceptable psychometric properties in the Iranian population.</p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-bottom: .0001pt; text-align: justify; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;">با توجه به نقش انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی والدین در شکل‌گیری بسیاری از مشکلات روان‌شناختی کودکان، تدوین و اعتباریابی ابزاری معتبر برای سنجش این سازه ضروری است. هدف پژوهش حاضر تعیین ساختار عاملی، روایی و اعتبار نسخۀ فارسی پرسشنامه انعطاف‌پذیری روان‌شناختی والدین (PAQ-6) بود. جامعه آماری پژوهش شامل والدین کودکان و نوجوانان 1 تا 18 ساله بود که از بین آنها یک نمونۀ 415 نفری از مادران به شیوۀ نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف‌پذیری روان‌شناختی والدین (PAQ-6)، پرسشنامه پذیرش و عمل- نسخه دوم (AAQ-II)، پرسشنامه سبک هیجانی مادرانه (MESQ)، پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بامریند (PSQ) و فهرست رفتاری کودک آخنباخ (CBCL) بود. به‌منظور بررسی اعتبار ابزار از روش همسانی درونی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و برای بررسی روایی ابزار از روایی سازه به شیوۀ تحلیل عاملی از نوع تأییدی و روایی همگرا و واگرا استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-26 استفاده شد. نتایج نشان داد که ضریب همسانی درونی با استفاده از روش آلفای کرونباخ برای نمره کل پرسشنامه 89/0 و برای 6 مؤلفه آن بین 76/0 تا 78/0 است. همچنین، همبستگی بین نمرات پرسشنامه PAQ-6 و پرسشنامه‌های موازی محاسبه شد که بیانگر روایی واگرا و همگرای مناسب برای این پرسشنامه است. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، مدل 6 عاملی پرسشنامه PAQ-6 را تأیید کرد. مدل نهایی به‌دست آمده با داده‌های پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. یافته‌ها نشان داد که نسخه فارسی پرسشنامه PAQ-6 در جامعه ایرانی از خصوصیات روان‌سنجی قابل قبولی برخوردار است.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48077مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Impact of Parenting Styles and Bullying on Internet Addiction in Adolescents: Structural Modeling and the Mediating Role of Bullyingتأثیر سبکهای والدگری و قلدری بر اعتیاد به اینترنت در نوجوانان: مدلسازی ساختاری و نقش واسطهای قلدری111faکلثوم سیاوش نسبگروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایرانمحمدرضافیروزیگروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایرانقادرزاده باقریدانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران ایران.20241223<p style="margin: 0in; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify;">The internet, as a communication tool in today's world, has significant effects on both individual and social life. However, its widespread use can have negative impacts on social relationships and interpersonal communication, leading to psychological and social harm for users.. The aim of this study is to examine the impact of parenting styles and bullying on internet addiction in adolescents, with an emphasis on the mediating role of bullying. This research seeks to explore how these variables influence the onset of internet addiction among female high school students in Yasuj.</p>
<p style="margin: 0in; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify;">The present research is descriptive-correlational and was conducted using structural equation modeling. The statistical population included 357 female high school students, selected through convenience sampling. Data were collected using questionnaires on internet addiction, Baumrind's parenting styles, and the ILI-Noize bullying scale. The data were analyzed using SPSS and PLS software.</p>
<p style="margin: 0in; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify;">The results showed that there is a positive and significant relationship between permissive parenting styles, bullying, and internet addiction. Additionally, the standardized regression coefficient between parenting styles and internet addiction was 0.22, between parenting styles and bullying was 0.32, and between bullying and internet addiction was 0.37. The indirect effect of parenting styles on internet addiction through bullying was 0.12, which was statistically significant.</p>
<p style="margin: 0in; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify;">This study found that specific parenting styles, particularly permissive styles, can lead to an increase in bullying behaviors and ultimately internet addiction in adolescents.</p><p>اینترنت به‌عنوان یک ابزار ارتباطی در دنیای امروز، تاثیرات فراوانی در زندگی فردی و اجتماعی دارد. اما استفاده گسترده از این آن می‌تواند تاثیرات منفی بر روابط اجتماعی داشته باشد و منجر به آسیب‌های روان‌شناختی و اجتماعی در کاربران شود. هدف این مطالعه بررسی تأثیر سبک‌های والدگری و قلدری بر اعتیاد به اینترنت در نوجوانان، با تأکید بر نقش واسطه‌ای قلدری است. این پژوهش سعی دارد تا به چگونگی اثرگذاری این متغیرها در بروز اعتیاد به اینترنت در میان دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر یاسوج پاسخ دهد. <strong>روش</strong> پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل 357 دانش‌آموز دختر مقطع متوسطه دوم است که از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اعتیاد به اینترنت، سبک‌های والدگری بامریند و قلدری ایلی-نویز استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و PLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سبک‌های والدگری سهل‌گیرانه، قلدری و اعتیاد به اینترنت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.. اثر غیرمستقیم سبک­های والدگری بر اعتیاد به اینترنت از طریق قلدری 12/0می­باشد که ضمن معنی­داری قابل توجه است. این تحقیق نشان داد که سبک‌های والدگری خاص، به‌ویژه سبک‌های سهل‌گیرانه، می‌توانند منجر به افزایش رفتارهای قلدرانه و در نهایت اعتیاد به اینترنت در نوجوانان شوند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48960مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The mediating role of commitment to family in relation to emotional regulation and self-efficacy in drug addictionنقش میانجی تعهد به خانواده در رابطه تنظیم هیجان و خود کارآمدی ترک اعتیادfaسعیدهحبیبیگروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران0009-0006-0391-3368 فلورارحیم آقاییگروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران00000002370693302025126<p style="text-align: left;">The purpose of this study is to determine the relationship between emotion regulation and self-efficacy of drug addiction with the mediating role of commitment to family in the helpers who refer to drug addiction camp in Guilan province. In this descriptive-correlation study, 258 clients referred to addiction treatment camps were included in the study by simple random sampling method. The data were collected using Gross and John's (2003) emotion regulation questionnaires, Bramson's (1999) drug withdrawal self-efficacy and Razaghi et al.'s (2016) commitment to family questionnaires. Descriptive statistics and structural equation modeling method were used in the data analysis. The results showed that there is a positive and significant relationship between emotional regulation of clients and commitment to their family (P<0.01). Also, a positive and significant relationship was seen between commitment to the clients' family and self-efficacy in their addiction recovery (P<0.01). Emotional regulation of clients also showed a significant positive relationship with self-efficacy of their drug withdrawal (P<0.01). Finally, commitment to the family had a mediating role in the relationship between emotion regulation and self-efficacy in addiction recovery (p<0.037). The ability to regulate emotions by creating positive changes in the self-efficacy of drug withdrawal, as well as with the mediating role of commitment to the family, can be effective on drug withdrawal and belief in it in voluntary withdrawal clients. Therefore, it is important for therapists to pay attention to these factors.</p><p style="text-align: justify;">این مطالعه با هدف تعیین رابطه میان متغیرهای تنظیم هیجان وخودکارآمدی ترک اعتیاد با نقش میانجی تعهد به خانواده در مددجویان مراجعه کننده به کمپ ترک اعتیاد استان گیلان انجام شد. در این مطالعه همبستگی 258 مددجوی مراجعه کننده به کمپ های ترک اعتیاد با روش نمونه گیری تصادفی ساده به مطالعه وارد شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های تنظیم هیجان گراس و جان (2003)، خودکارآمدی ترک اعتیاد برامسون (1999) و تعهد به خانواده رازقی و همکاران (1396) جمع­آوری شد. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی و روش الگویابی معادلات ساختاري استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل آزمون شده از برازش مناسبی برخوردار است و میان تنظیم هیجان مددجویان با تعهد به خانواده آنها رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0P<). همچنین رابطه مثبت و معناداری میان تعهد به خانواده مددجویان با خودکارآمدی ترک اعتیاد آنها دیده شد (01/0P<). تنظیم هیجان مددجویان نیز رابطه مثبت معنا داری با خودکارآمدی ترک اعتیاد آنها نشان داد(01/0P<). در نهایت تعهد به خانواده در رابطه میان تنظیم هیجان و خودکارآمدی ترک اعتیاد نقش میانجی داشت (037/0P<). با توجه به نتایج می توان نتیجه گیری نمود که توانایی تنظیم هیجان با ایجاد تغییرات مثبت خودکارآمدی ترک اعتیاد همچنین با نقش میانجی تعهد به خانواده می تواند بر ترک اعتیاد و باور به آن در مددجویان داوطلب ترک موثر باشد و لذا توجه به این عوامل توسط درمانگرها حائز اهمیت است.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49322مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Mediating Role of Attachment to Parents and Peers in the Relationship between Childhood Traumas and Self-Efficacy with Psychopathic Personality in Adolescentsنقش میانجی دلبستگی والدین و همسالان در رابطه بین تروماهای دوره کودکی و خودکارآمدی با شخصیت جامعهستیزی در نوجوانان111fa پریا مردانشاهیگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0009-0006-4336-8413عباسابوالقاسمیگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0000-0002-7378-9730رضاسلطانی شالگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0000-0002-3293-1788 2025226<p style="text-align: left;">Psychopathy, as a complex personality disorder, affects an individual's interactions and perception of emotions and can lead to harmful behaviors. The present study aimed to investigate the mediating role of attachment to parents and peers in the relationship between childhood traumas and self-efficacy with psychopathic personality in adolescents. This study was a cross-sectional study with a correlational design. The research sample consisted of 382 tenth and eleventh-grade students who were selected through convenience sampling from all high school students in Rasht in the second semester of the 1402 academic year. To collect data, the Levenson Self-Report Sociopath Scale (1995), the Childhood Trauma Questionnaire (Bernstein et al., 2003), the Schwarzer and Jerusalem General Self-Efficacy Questionnaire (JSPE) (1995), and the Inventory Parents and Peers Attachment-Revised (Armsden and Greenberg, 1987), were used. Path analysis modeling was used to analyze the data. The results showed that childhood traumatic experiences were associated with adolescent psychopathy only through the mediating effect of attachment to parents and peers (p<0.05). However, self-efficacy was associated with adolescent psychopathy both directly and through the mediating effect of attachment to parents and peers (p<0.05). Attachment to parents and peers play an important role as mediating factors in the relationship between childhood trauma and self-efficacy with psychopathic personality in adolescents. These findings highlight the importance of paying attention to mediating factors in adolescent psychological processes and can provide strategies for intervention and prevention of psychopathic behaviors in this age group.</p><p style="text-align: justify;">جامعه‌ستیزی به‌عنوان یک اختلال شخصیتی پیچیده، بر تعاملات فرد و درک احساسات تأثیر گذاشته و می‌تواند به رفتارهای آسیب‌رسان منجر شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی دلبستگی والدین و همسالان در رابطه بین تروماهای دوره کودکی و خودکارآمدی با شخصیت جامعه‌ستیزی در نوجوانان انجام شد. این پژوهش، یک مطالعه مقطعی با طرح همبستگی بود. نمونه پژوهش شامل 382 دانش‌آموز پایه‌های دهم و یازدهم بود که به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس از میان کلیه دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم شهر رشت در نیمسال دوم تحصیلی 1402 انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌ خودگزارشی جامعه‌ستیزی لوینسون (1995)، پرسشنامه‌ ترومای دوره کودکی برنشتاین و همکاران (2003)، مقیاس خودکارآمدی عمومی شوارتزر و جروسلم (1995) و سیاهه تجدید نظر شده‌ دلبستگی والدین و همسالان آرمسدن و گرینبرگ (1987)، استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از روش مدل‌یابی مبتنی بر تحلیل مسیر استفاده شد. تجربیات تروماهای دوره کودکی تنها به‌واسطه اثر میانجی دلبستگی والدین و همسالان، با جامعه‌ستیزی نوجوانان در ارتباط بود (05/0>p). با این‌حال خودکارآمدی هم به‌طور مستقیم و هم به‌واسطه اثرگذاری متغیر میانجی دلبستگی والدین و همسالان با جامعه‌ستیزی نوجوانان رابطه داشت (05/0>p). دلبستگی والدین و همسالان به‌عنوان عوامل میانجی در رابطه بین تروما‌های دوره کودکی و خودکارآمدی با شخصیت جامعه‌ستیزی در نوجوانان نقش مهمی ایفا می‌کنند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49551مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The role of spiritual health and psychological resilience in predicting academic motivation of Farhangian University studentsنقش سلامت معنوی و تابآوری روانشناختی در پیشبینی انگیزش تحصیلی دانشجویان دانشگاه فرهنگیانfa فرخ رو جلیلیگروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران0000000220339998الهاممحمدزادهگروه آموزشی علوم تربیتی و آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانمهدامقیمیان شهریگروه آموزشی علوم تربیتی و آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران2025226<p>Given the importance of academic motivation in student success and its impact on educational performance, it seems necessary to investigate the factors affecting this variable. Therefore, the present study was conducted to investigate the role of spiritual health and psychological resilience in predicting students' academic motivation. The research method was descriptive-correlation. The statistical population of the study included all male and female students of Farhangian University of South Khorasan Province in the academic year 1403-1404, totaling 2100 people. Based on the Krejci & Morgan (1971) sampling table, 310 people (185 girls and 125 boys) were selected from among eligible individuals using the stratified random sampling method and responded to the Vallerand (1992) academic motivation questionnaire, Connor and Davidson's (2003) resilience questionnaire, and Palutzin and Ellison's (1982) spiritual health questionnaire. Statistical analysis including the relationships between variables was performed using regression analysis and Pearson's correlation coefficient in SPSS-26 software. The findings showed that spiritual health (R<sup>2</sup>=0.341) and resilience (R<sup>2</sup>=0.361) are positively related to academic motivation. In fact, the results of the study indicated that spiritual health and resilience explain 34.1 and 36.6 percent of the variance in academic motivation, respectively (P<0.05). resilience plays an important role in increasing students' academic motivation because it helps them to resist academic challenges and continue their learning path with a positive attitude. Therefore, strengthening resilience through training in coping skills and stress management can be a key factor in improving students' academic performance and success.</p><p>نظر به اهمیت انگیزش تحصیلی در موفقیت دانشجویان و تأثیر آن بر عملکرد آموزشی، بررسی عوامل تأثیرگذار بر این متغیر ضروری به نظر می‌رسد. بنابراین پژوهش حاضربه منظور بررسی نقش سلامت معنوی و تاب‌آوری روانشناختی در پیش‌بینی انگیزش تحصیلی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی دانشجویان دختروپسر دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبیدر سال تحصیلی 1404-1403 به تعداد 2100 نفربود. از این بر اساس جدول نمونه‌گیری کرجسی و مورگان(1971)، با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای-تصادفی از بین افراد واجد شرایط 310 نفر (185 دخترو 125 پسر) انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های انگیزش تحصیلی والراند (1992)، تاب‌آوری کانور و دیویدسون(2003) و سلامت معنوی پالوتزين و اليسون (1982) پاسخ دادند. تحلیل آماری شامل روابط بین متغیرها با استفاده از آزمون تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS-26 انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان دادند سلامت معنوی (341/0R<sup>2</sup>=) و تاب‌آوری (361/0R<sup>2</sup>=) با انگیزش تحصیلی رابطه مثبت دارد. در واقع نتایج پژوهش حاکی از آن بود که سلامت معنوی و تاب‌آوری به ترتیب 1/34 و 6/36 درصد از واریانس انگیزش تحصیلی را تبیین می‌کند (05/0>P). طبق نتایج پژوهش، تاب‌آوری نقش مهمی در افزایش انگیزش تحصیلی دانشجویان ایفا می‌کند، زیرا به آن‌ها کمک می‌کند تا در برابر چالش‌های تحصیلی مقاومت کرده و با نگرش مثبت به مسیر یادگیری خود ادامه دهند. بنابراین،تقویت تاب‌آوری از طریق آموزش مهارت‌های مقابله‌ای و مدیریت استرس می‌تواند عاملی کلیدی در بهبود عملکرد تحصیلی و موفقیت دانشجویان باشد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49562مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The Mediating role of Cognitive Emotion Regulation Strategies in the Relationship between Insecure Adult Attachment Styles and Obsessive-Compulsive Symptomsنقش میانجی راهبردهای شناختی تنظیم هیجان در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن بزرگسالان و علائم اختلال وسواسی- اجباریfaفاطمهعزیزیگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.https://orcid.org/0009-0001-7460-6844محمود نجفیگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران2025417<p>The aim of the present study was to investigate the mediating role of cognitive emotion regulation strategies in the relationship between insecure adult attachment styles and obsessive-compulsive symptoms. This was a descriptive-correlational study. The statistical population included all married students of Semnan University in the academic year 2024, from which 397 people were selected using the convenience sampling method. The revised obsessive-compulsive disorder questionnaire, the revised experiences in close relationships questionnaire, and the cognitive emotion regulation questionnaire were used to collect data. In order to analyze the research model, the structural equation modeling method was used using AMOS24 software. The results showed that insecure adult attachment styles have a direct, positive, and significant relationship with obsessive-compulsive symptoms, and cognitive emotion regulation strategies have a mediating role in the relationship between insecure adult attachment styles and obsessive-compulsive symptoms. Overall, the findings showed that the model had a good fit. Considering the mediating role of cognitive emotion regulation strategies in the relationship between insecure adult attachment styles and obsessive-compulsive symptoms in married students, focusing on teaching adaptive cognitive emotion regulation strategies and using attachment-based therapeutic approaches can reduce the effect of insecure adult attachment styles on obsessive-compulsive symptoms.</p><p>پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی راهبردهای شناختی تنظیم هیجان در رابطه بین سبک‌های دلبستگی ناایمن بزرگسالان و علائم اختلال وسواسی- اجباری انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان متأهل دانشگاه سمنان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می‌باشد که از میان آنها ۳۹۷ نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از سیاهه تجدیدنظرشده اختلال وسواسی- اجباری، پرسشنامه تجدیدنظرشده تجربه در روابط نزدیک و پرسشنامه نظم‌جویی شناختی هیجان جمع‌آوری شد. برای تحلیل مدل پژوهش، از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار AMOS 24 استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که سبک‌های دلبستگی ناایمن بزرگسالان با علائم اختلال وسواسی- اجباری رابطه مستقیم، مثبت و معناداری دارند. همچنین، راهبردهای شناختی تنظیم هیجان نقش میانجی بین سبک‌های دلبستگی ناایمن و علائم اختلال وسواسی- اجباری ایفا می‌کنند. به‌طور کلی، نتایج نشان داد که مدل مورد بررسی از برازش مناسبی برخوردار بود. با توجه به نقش میانجی راهبردهای شناختی تنظیم هیجان در ارتباط بین سبک‌های دلبستگی ناایمن و علائم اختلال وسواسی- اجباری در دانشجویان متأهل، توجه به آموزش راهبردهای انطباقی تنظیم شناختی هیجان و بهره‌گیری از رویکردهای درمانی مبتنی بر دلبستگی می‌تواند اثر سبک‌های دلبستگی ناایمن بزرگسالان بر علائم اختلال وسواسی- اجباری را کاهش دهد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49963مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220A Structural Model of the Relationship between Schadenfreude, Emotions, and the Mediating Role of Social Media in Studentsمدل ساختاری رابطه شادنفروید براساس احساسات با نقش واسطهای فضای مجازی در دانشآموزان111faزهرهحامیانگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، ایران.وحید خلخالیگروه روانشناسی، دانشکده هنر و علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی کار قزوین، ایرانهوشنگجدیدیگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، ایران.2025426<p>This research was conducted in Hamadan in 2024 with the aim of investigating the relationship between schadenfreude and personality traits, focusing on the mediating role of cyberspace among high school students. The research method was descriptive and utilized structural equation modeling. The statistical population consisted of 6,527 male and female high school students in District 1 of Hamadan's Department of Education. A sample of 363 individuals was selected using the Krejcie and Morgan table and a simple random sampling method. For data collection, three standardized questionnaires were used: The Schadenfreude Scale (Yeganeh et al.), the Five-Factor Personality Inventory (Costa & McCrae), and the Cyberspace Scale (Kim et al.). Data analysis was performed using SPSS and Smart PLS software with the structural equation modeling approach. The results showed that the research model was psychometrically valid and had a good fit. Findings indicated that emotions had a significant relationship with schadenfreude among students, both directly and through the mediation of cyberspace. Cyberspace played a strong mediating role in this relationship, meaning that increased use of cyberspace led to an increase in schadenfreude. The results also revealed that emotions had a significant relationship with cyberspace. Therefore, it is possible to control or reduce the negative phenomenon of schadenfreude by controlling emotions and managing cyberspace use in adolescents.</p><p>این پژوهش در سال ۱۴۰۳ در شهر همدان با هدف تعیین رابطه بین شادنفروید و ویژگی‌های شخصیتی، با تمرکز بر نقش واسطه‌ای فضای مجازی در دانش‌آموزان انجام شد. روش تحقیق توصیفی و از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ۶۵۲۷ نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم در ناحیه ۱ آموزش و پرورش شهر همدان بود. نمونه‌ای به حجم ۳۶۳ نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات، از سه پرسشنامه استاندارد: شادنفروید یگانه و همکاران، مقیاس پنج عاملی شخصیت کاستا و مک کری، و مقیاس فضای مجازی کیم و همکاران استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS و با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد مدل پژوهش از نظر روان‌سنجی معتبر و از برازش خوبی برخوردار است. یافته‌ها حاکی از آن بود که احساسات به‌طور مستقیم و همچنین با واسطه‌گری فضای مجازی، ارتباط معناداری با شادنفروید در دانش‌آموزان دارد. فضای مجازی نقش میانجی قوی در این رابطه ایفا می‌کند، به این معنی که افزایش استفاده از فضای مجازی باعث افزایش شادنفروید در افراد می‌شود. نتایج همچنین نشان داد احساسات با فضای مجازی ارتباط معناداری دارد. بنابراین می‌توان با کنترل احساسات و مدیریت استفاده از فضای مجازی در نوجوانان، پدیده منفی شادنفروید را کنترل یا کاهش داد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50043مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220The relationship between internet addiction and attitudes towards marital infidelity: The mediating role of curiosityرابطه اعتیاد به اینترنت و نگرش به خیانت زناشویی: نقش میانجیگری کنجکاویfa محدثه عزیزیگروه روانشناسی بالینی، خانواده، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران، ایران.0009000966171682مینافتحی اشتیانیگروه علوم تربیتی روانشناسی،دانشکده روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5079-82902025731<p>The present study investigated the mediating role of curiosity in the relationship between Internet addiction and attitudes toward marital infidelity. Employing a descriptive–correlational design, path analysis was conducted to examine the hypothesized model. The statistical population consisted of 262 married women from Mashhad, Iran, in 2024, who were selected through convenience sampling. The research instruments included Young’s Internet Addiction Test (IAT; 1998), the Curiosity and Exploration Inventory-II (CEI-II; Kashdan et al., 2004), and Whitley’s Attitudes Toward Infidelity Scale (ATIS; 2008). Data analysis was performed using correlation tests and path analysis in SPSS and AMOS software. Findings revealed that Internet addiction was positively and significantly associated with both curiosity and attitudes toward marital infidelity (p < 0.01). Moreover, curiosity showed a significant positive relationship with attitudes toward infidelity and acted as a meaningful mediator between Internet addiction and attitudes toward marital infidelity (p < 0.05). The proposed model demonstrated an acceptable level of goodness of fit. These results suggest that Internet addiction may intensify negative attitudes toward marital fidelity by enhancing curiosity. Therefore, developing preventive educational and counseling interventions to reduce the detrimental effects of excessive Internet use on marital relationships is recommended.</p><p>هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطه‌ای کنجکاوی در رابطه میان اعتیاد به اینترنت و نگرش به خیانت زناشویی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی– همبستگی و به‌صورت تحلیل مسیر انجام شد. جامعه آماری شامل ۲۶۲ نفر از زنان متأهل شهر مشهد در سال ۱۴۰۳ بود که به‌ روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارت بودند از: آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ (IAT) (1998)، سیاهه کنجکاوی و اکتشاف (CEI-II) کاشدان و همکاران (2004) و مقیاس گرایش به خیانت زناشویی وایتلی (ATIS) (2008). داده‌ها به‌منظور بررسی روابط بین متغیرها با استفاده از آزمون همبستگی و تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS صورت گرفت. نتایج نشان داد اعتیاد به اینترنت رابطه مثبت و معناداری با کنجکاوی و نگرش به خیانت زناشویی دارد (01/0P<). همچنین، کنجکاوی با نگرش به خیانت رابطه مثبت و معناداری داشته و نقش واسطه‌ای معناداری بین اعتیاد به اینترنت و نگرش به خیانت ایفا می‌کند (05/0P<). مدل مفروض از برازش مطلوبی برخوردار بود. این یافته‌ها بیانگر آن است که اعتیاد به اینترنت می‌تواند ازطریق افزایش کنجکاوی، نگرش منفی نسبت به وفاداری زناشویی را تشدید کند. درنتیجه، طراحی برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای برای کاهش اثرات منفی اینترنت بر روابط زناشویی ضروری به‌نظر می‌رسد.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/51017مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی188084362942026220Predicting the Level of Addiction to Virtual Social Networks Based on Cognitive Flexibility and Mental Health of Secondary School Studentsپیشبینی میزان اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی براساس انعطافپذیری شناختی و سلامت روانی دانشآموزان دوم متوسطهfa سیده فاطمه موسوی نژادگروه روانشناسی بالینی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.000900094519675xفاطمهشهابی زادهگروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران0000-0001-5309-951620241224<p style="text-align: justify;">The research investigated the role of cognitive flexibility and mental health in using virtual social networks among secondary school students in Birjand during the COVID-19 pandemic. This research was descriptive and correlational. The statistical population of this research included all female students of the second year of Birjand secondary school in the academic year 2021 to 2022, whose number was 5766. In this study, 360 people were selected as a sample based on the Karjesi and Morgan table and were tested through accessible sampling. The data collection tools were questionnaires on addiction to social networks based on mobile phones, (GHQ-28) by Goldberg, cognitive flexibility by Dennis VanderWaal (CFI). The findings showed that the components of general health and cognitive flexibility significantly predicted addiction to social networks during the epidemic with 44% explanatory power (F (7 = 12.158); p< 0.001). Meanwhile, the beta coefficient of the anxiety subscale was equal to 24% and this means that this variable has the strongest single contribution in explaining the criterion variable (addiction to social networks). According to the research results, it can be said that general health and cognitive flexibility are important predictors of social media addiction. This indicates that a combination of these factors can account for a significant portion of the variance in social media use. Incorporating general health and cognitive flexibility provides a more comprehensive understanding of the factors that contribute to social media addiction.</p><p>پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ‌انعطاف‌پذیری شناختی و سلامت روانی در میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی در میان دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر بیرجند طی دوران همه‌گیری کووید–19 انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۰ (به تعداد ۵۷۶۶ نفر) بود. از این جامعه، بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۳۶۰ نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر تلفن همراه، پرسشنامه سلامت عمومی و سیاهه ‌انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندر وال بود. یافته‌ها نشان داد مؤلفه‌های سلامت عمومی و ‌انعطاف‌پذیری شناختی می‌توانند اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در دوران همه‌گیری را با توان تبیین ۴۴ درصد، به‌صورت معنادار پیش‌بینی کنند (158/12 = F(7)؛ 001/0>p). مؤلفه‌ها، زیرمقیاس اضطراب با ضریب بتای 24/0 بیشترین سهم یگانه را در تبیین متغیر ملاک (اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی) داشت. براساس نتایج می‌توان نتیجه گرفت که سلامت عمومی و ‌انعطاف‌پذیری شناختی از پیش‌بینی‌کننده‌های مهم اعتیاد به رسانه‌های اجتماعی هستند. این یافته نشان می‌دهد ترکیب این دو عامل می‌تواند بخش قابل‌توجهی از واریانس استفاده از رسانه‌های اجتماعی را توضیح دهد. در نظر گرفتن سلامت عمومی و ‌انعطاف‌پذیری شناختی، درکی جامع‌تر از عواملی ارائه می‌دهد که در بروز اعتیاد به رسانه‌های اجتماعی نقش دارند.</p>http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48964