مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694The effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy on improving intrapsychic conflicts, disease acceptance, and glycosylated hemoglobin levels in adolescents with Type 1 diabetesاثربخشی روان‌درمانی ‌پویشی ‌فشرده‌ کوتاه‌مدت بر بهبود تعارضات ‌درون‌روانی، پذیرش‌ بیماری و سطح هموگلوبین‌ گلیکوزیله در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱faفاطمهعیسی زادهپژوهشگر پسادکتری، گروه روانشناسی‌بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، مهدیشهر، سمنان، ایران.http://orcid.org/0000-0001-9171-4559 اسحقرحیمیان بوگردانشیار روان‌شناسی سلامت، گروه روانشناسی ‌بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. https://orcid.org/000000033029905020251213Considering the prevalence of Type 1 diabetes, the present study aimed to examine the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy (ISTDP) in improving intrapsychic conflicts, disease acceptance, and HbA1c levels in adolescents with Type 1 diabetes. The research design was a semi-experimental pre-test/post-test study with a two-month follow-up, including both experimental and control groups. Forty adolescents (ages 12 to 18) diagnosed with Type 1 diabetes, who visited the Diabetes Association of Iran in Tehran in the first half of 2024, were selected through convenience sampling and randomly assigned to either the experimental or control group. The experimental group received 10 to 20 sessions of ISTDP on an individual basis, while the control group received no intervention. Data were collected using the modified version of the 2020 Intrapsychic Conflicts Questionnaire, the Iranian version of the Diabetes Acceptance Questionnaire (2023), and HbA1c blood tests. Repeated measures ANOVA results revealed that ISTDP significantly reduced intrapsychic conflicts at both post-test (P< 0.001) and follow-up (P<0.05), increased diabetes acceptance at post-test (P < 0.001) and follow-up (P<0.01), and decreased HbA1c levels at post-test (P<0.001) and follow-up (P<0.05) in adolescents with Type 1 diabetes. Therefore, it is recommended to use intensive short-term dynamic psychotherapy as either the primary treatment or as a complementary intervention alongside other therapeutic approaches to address psychological and physical challenges in adolescents with Type 1 diabetes.با توجه به شیوع دیابت نوع 1، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان&zwnj;درمانی&zwnj;پویشی&zwnj;فشرده&zwnj;کوتاه&zwnj;مدت بر بهبود تعارضات&zwnj;درون&zwnj;روانی، پذیرش&zwnj;بیماری و سطح هموگلوبین&zwnj;گلیکوزیله در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع&zwnj;1 انجام گردید. طرح پژوهش حاضر، نیمه&zwnj;آزمایشی با طرح پیش&zwnj;آزمون- پس&zwnj;آزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل و آزمایش بود. از میان نوجوانان (12 تا 18 سال) مبتلا به دیابت نوع 1 که در نیمه اول سال 1403 به انجمن&zwnj; دیابت &zwnj;ایران واقع در تهران مراجعه نمودند ، 40 نفر به شیوه در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه &zwnj;آزمایش 10 تا 20 جلسه روان&zwnj;درمانی&zwnj;پویشی&zwnj; کوتاه&zwnj;مدت را به شیوه فردی دریافت نمودند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از نسخه ویرایش شده پرسشنامه تعارضات&zwnj;درون&zwnj;روانی (2020)، نسخه &zwnj;ایرانی پرسشنامه پذیرش&zwnj;&zwnj; دیابت (1401) و آزمایش&zwnj; خون HbA1c جمع آوری شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که روان&zwnj;درمانی &zwnj;پویشی &zwnj;فشرده&zwnj;کوتاه&zwnj;مدت به کاهش تعارضات &zwnj;درون&zwnj;روانی در مرحله پس&zwnj;آزمون (001/0P<) و پیگیری (05/0P<)، افزایش پذیرش &zwnj;دیابت در مرحله پس&zwnj;آزمون (001/0P<) و پیگیری (01/0 P<) و نیز کاهش سطح هموگلوبین&zwnj; گلیکوزیله در مرحله پس&zwnj;آزمون (001/0 P<) و پیگیری (05/0 P<) در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 شد. بنابراین، پیشنهاد می&zwnj;گردد که از روان&zwnj;درمانی &zwnj;پویشی&zwnj; فشرده&zwnj; کوتاه&zwnj;مدت به عنوان درمان &zwnj;اصلی و یا به&zwnj;عنوان درمان مکمل در کنار سایر مداخلات درمانی جهت کاهش مشکلات روانشناختی و جسمانی نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 استفاده شود.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/52462

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Psychometric Properties of the Short Form of the Adult Moral Character Scaleویژگی‌های روان‌سنجی فرم کوتاه مقیاس منش اخلاقی بزرگسالان113faفرهاد خرمائیبخش روان‌شناسی تربیتی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-7068-9357مریمقائمیبخش روان‌شناسی بالینی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0002-4955-1044فاطمهآزادی ده‌بیدیگروه روان‌شناسی، مرکز آموزش عالی اقلید، اقلید، ایران0000-0002-5442-4656نادیادریانی‌زادهبخش روان‌شناسی تربیتی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0009-0000-5690-1180 نیلوفر موهبتدانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، ایران0009-0003-6144-9661 سید مهدیپورسید گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران00000003157964032025525The aim of the present study was to examine the psychometric properties of the short form of the Adult Moral Character Scale. This scale comprises 8 components (etiquette / rudeness, pious / denialist, conscientiousness / procrastination, forgiveness / confrontation, honest / deceptive, sensitivity / indifference, submissive / rebellious, and independent / dependent) and includes 24 items, which were derived from Iranian-Islamic ethical sources and interviews with experts and students. To evaluate the psychometric characteristics of this scale, 412 students (286 women and 126 men) from Shiraz University were selected through multistage cluster random sampling and participated in the study by completing the Moral Character Scale. To examine the construct validity of this scale, confirmatory factor analysis was used, and to determine the criterion validity of the scale, the correlation of component scores and the total score of the moral character scale with the total score and component scores of the moral judgment questionnaire, the cognitive errors questionnaire, and the classroom environment perception questionnaire was used. The data were analyzed using confirmatory factor analysis, which confirmed the eight-factor structure of the Moral Character Scale and the correlation of the components and total score of this scale with the tools used showed that this scale has appropriate criterion validity. Additionally, Cronbach's alpha was employed to assess reliability, and the coefficients for all subscales and the total score were found to be sufficient. Thus, the short form of the Moral Character Scale can be effectively used in research studies within the field of moral psychology.هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص&zwnj;های روان&zwnj;سنجی فرم کوتاه مقیاس منش اخلاقی بزرگسالان بود. مقیاس منش اخلاقی دارای هشت مؤلفه (آداب&zwnj;گرا/گستاخانه، پارسایانه/انکارورزانه، وظیفه&zwnj;گرا/تساهل&zwnj;گرا، بخشش&zwnj;گرا/تقابل&zwnj;گرا، صداقت&zwnj;گرا/نیرنگ&zwnj;بازانه، حساسیت&zwnj;گرا/بی&zwnj;تفاوت، تبعیت&zwnj;گرا/طغیان&zwnj;گرا و وارستگی/دلبستگی) و همچنین 24 گویه است که این گویه&zwnj;ها با استناد به منابع اخلاقی ایرانی ـ اسلامی و همچنین مصاحبه با صاحب&zwnj;نظران و دانشجویان استخراج شده است. به منظور بررسی خصوصیات روان&zwnj;سنجی این مقیاس، تعداد 412 (286 زن و 126 مرد) دانشجوی دانشگاه شیراز به روش نمونه&zwnj;گیری تصادفی خوشه&zwnj;ای چند مرحله&zwnj;ای انتخاب و با تکمیل مقیاس منش اخلاقی در این پژوهش شرکت کردند. برای بررسی روایی سازه این مقیاس از روش تحلیل عاملی تأییدی و برای تعیین روایی ملاکی مقیاس از همبستگی نمره&zwnj;های مؤلفه&zwnj;ها و نمره کل مقیاس منش اخلاقی با نمره کل و نمره مؤلفه&zwnj;های پرسشنامه قضاوت اخلاقی، پرسشنامه خطاهای شناختی و پرسشنامه ادراک از محیط کلاس استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی ساختار هشت عاملی مقیاس منش اخلاقی را مورد تأیید قرار داد و همبستگی مؤلفه&zwnj;ها و نمره کل این مقیاس با ابزارهای مورد استفاده نشان داد که این مقیاس از روایی ملاکی مناسبی برخوردار است. همچنین، برای بررسی پایایی این مقیاس از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. ضرایب آلفای کرونباخ برای تمام زیرمقیاس&zwnj;ها و نمره کل مناسب بود. بنابراین، فرم کوتاه مقیاس منش اخلاقی می&zwnj;تواند ابزاری سودمند در مطالعات حوزه روان&zwnj;شناسی و اخلاق باشد.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50267

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Modeling of Relationship between Brain-Behavioral Systems with the intensity of conflict of women on the verge of divorce with the moderating role of executive functions (Response inhibition and cognitive regulation of emotion)الگویابی رابطه میان سیستم‌های مغزی-رفتاری با شدت تعارض زناشویی زنان در آستانه طلاق با نقش تعدیل‌کنندگی کارکردهای اجرایی (بازداری پاسخ و تنظیم شناختی هیجان)fa زهرا کیانی مروجندانظربلند Department of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Shahid Beheshti , Tehran, Iranهاجرفلاح زادهگروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران-ایران2025126The  present  study  aimed  to  determine  the  relationship  between  behavioral  brain  systems  and  the  intensity  of  marital  conflict  of  women  on  the  verge  of  divorce  with  the  moderating  role  of  the  executive  functions  of  response  inhibition  and  cognitive  emotion  regulation  in  1401-1402.  The  statistical  population  of  the  present  study  includes  women  living  in  Tehran  city  who  went  to  the  family  courts  in  1402  for  the  purpose  of  separation.  The  descriptive  research  method  was  correlation  type  and  the  statistical  method  of  structural  equation  modeling.  in  which  a  sample  of  250  people  was  selected  using  available  sampling  method.  The  participants  in  the  research  completed  the  Marital  Conflict  Questionnaire  Gary  Wilson's  Personality  Questionnaire, Garnefski Cognitive Emotion  Regulation  Questionnaire,  and  the  Emotional  Extroversion  Test  in  person. The  results  of  the  correlation  matrix  showed  that  the  relationship  between  behavioral  inhibition  and  marital  conflict  is  negative  and  significant.  Behavioral  inhibition  also  has  a  negative  and  significant  relationship  with  positive cognitive  regulation. The negative  coefficient  means  that  with  the  increase  in  the  components  of  behavioral  brain  systems,  marital  conflict  and  positive  cognitive  regulation  decrease  and  vice  versa.پژوهش  حاضر  باهدف  مدل یابی میان  سیستم&zwnj;های  مغزی  رفتاری  با  شدت  تعارض  زناشویی  زنان  در  آستانه  طلاق  با  نقش  تعدیل&zwnj;کنندگی  کارکردهای  اجرایی،  بازداری  پاسخ  و  تنظیم  شناختی  هیجان،  در  سال  ۱۴۰۱  -  ۱۴۰۲  صورت  گرفت.  جامعه  آماری  پژوهش  حاضر،  شامل  زنان  ساکن  شهر  تهران  که  در  سال  ۱۴۰۲  به  منظور  جدایی  به  دادگاه&zwnj;های  خانواده  مراجعه  کرده  بودند.  روش  پژوهش  توصیفی  از  نوع  همبستگی  و  روش  آماری  مدل  یابی  معادلات  ساختاری  بود.  که  نمونه&zwnj;ای  به  حجم  ۲۵۰  نفر  به  روش  نمونه&zwnj;گیری  در  دسترس  در  آن  انتخاب  شد.  شرکت&zwnj;کنندگان  در  پژوهش  پرسشنامه  تعارض  زناشویی،  پرسشنامه  شخصیتی  گری  ویلسون،  پرسشنامه  تنظیم  شناختی  هیجان  گارنفسکی  و  آزمون  برونرو  هیجانی  را  به&zwnj;صورت  حضوری  تکمیل  نمودند.  نتایج  حاصل  از  ماتریکس  همبستگی  نشان  داد  که  رابطه مؤلفه&zwnj;  سیستم&zwnj;های  مغزی بازداری  رفتاری  و  تعارض  زناشویی  منفی  و  معنادار  است.  بازداری  رفتاری  همچنین  با  تنظیم  شناختی  مثبت،  نیز  رابطه  منفی  و  معنادار  دارد. ضریب  منفی  یعنی  با  افزایش  مؤلفه&zwnj;های  سیستم&zwnj;های  مغزی بازداری رفتاری  تعارض  زناشویی  و  تنظیم  شناختی  مثبت  کاهش  می&zwnj;یابد  و  برعکس.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/49311

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694The Effectiveness of Emotional Working Memory Training on the Cognitive Regulation of Emotion, Attention Performance and Reducing Anxiety in Children of Divorceاثربخشی آموزش حافظه فعال هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان، عملکرد توجه و کاهش اضطراب در فرزندان طلاقfaمنیرهمحمدی نژاد مطلق دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران فاطمه ربانی نژاددانشگاه فردوسی مشهدhttps://orcid.org/0009000379297352غلامرضاچلبیانلودانشیار علوم اعصاب، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران0000-0002-3397-4122202575Objective: The present study aimed to examine the effectiveness of emotional working memory training on cognitive emotion regulation, attention performance, and anxiety reduction in children of divorced parents. Method: The study employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest and control group. The statistical population included all children of divorced parents enrolled at Shahid Madani University of Tabriz during the 1402–1401 academic year, who registered for participation following a public call. From the registered participants, 30 individuals were conveniently selected and assigned to two groups of 15 (experimental and control). Participants completed the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al., 2001), the Stroop Test (Stroop, 1935), and the Cattell Anxiety Questionnaire (Cattell, 1975). Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post-hoc tests through SPSS-23 software. Results: Emotional working memory training significantly improved cognitive emotion regulation, enhanced attention performance, and reduced anxiety levels in children of divorced parents (p < .05). Conclusion: Interventions based on emotional working memory can serve as an effective approach to enhance emotional and cognitive capacities and mitigate the psychological consequences of parental divorce in this vulnerable population.هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش حافظه فعال هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان، عملکرد توجه و کاهش اضطراب در فرزندان طلاق صورت گرفت. روش:  طرح پژوهشی حاضر شبه آزمایشی و از نوع پیش&zwnj;آزمون – پس&zwnj;آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه فرزندان طلاق مشغول به تحصیل در دانشگاه شهید مدنی تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بود که به&zwnj;صورت دادن فراخوان شرکت در پژوهش ثبت&zwnj;نام کردند. سپس از  افرادی که ثبت نام کردند، به صورت در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند و به پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان  گارنفسکی و همکاران (2001)، آزمون استروپ (1935) و پرسشنامه اضطراب کتل (1975) پاسخ دادند. داده&zwnj;های نیز با  استفاده از تحلیل واریانس با اندازه&zwnj;گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی و از طریق نرم&zwnj;افزار آماری spss-23 مورد تجزیه&zwnj;وتحلیل قرار گرفتند. یافته&zwnj;ها: آموزش حافظه فعال هیجانی بر بهبود تنظیم شناختی هیجان و عملکرد توجه و کاهش سطح اضطراب در فرزندان طلاق اثربخش است (05/0 >P). بحث و نتیجه&zwnj;گیری: مداخلات مبتنی بر حافظه فعال هیجانی می&zwnj;توانند به عنوان روشی مؤثر برای بهبود توانمندی&zwnj;های هیجانی و شناختی و کاهش پیامدهای روانی ناشی از طلاق والدین در این گروه آسیب&zwnj;پذیر مورد استفاده قرار گیرند.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50749

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Validation of Rejection Sensitive Expectation, Perception, and Reaction Questionnaire —Partner (RSEPR-P) in Iranian couplesاعتباریابی پرسشنامه انتظار، ادراک و واکنش حساس نسبت به طرد-شریک زندگی (RSEPR-P) در زوجین ایرانیfaسرور احمدیدانشگاه کردستان0000-0003-1946-9098امیدحمیدیدانشگاه شهید چمران0000-0002-1633-9207202584The aim of the present study was to validate and examine the psychometric properties of the Rejection Sensitivity Expectation, Perception, and Reaction Questionnaire (RSEPR-P) among married individuals in Iran. The research method was applied in terms of its goal, descriptive in terms of data collection, and categorized as a test development and psychometric study in terms of methodology. The statistical population consisted of all married individuals in Kurdistan province, from which 393 participants were selected using convenience sampling. Data collection tools included the Rejection Sensitivity Expectation, Perception, and Reaction Questionnaire (RSEPR-P), the Revised Dyadic Adjustment Scale (RDAS), and the Rejection Sensitivity Questionnaire (RSQ). To assess the questionnaire’s validity, confirmatory factor analysis, content validity, and convergent and divergent validity were employed. The results of the confirmatory factor analysis confirmed the model's goodness of fit and the internal structure of the questionnaire items. To assess reliability, Cronbach’s alpha coefficient was used, with an overall coefficient of 0.95 indicating strong internal consistency and satisfactory reliability of the questionnaire in the Iranian sample. For convergent validity, the RSQ was used, and for divergent validity, the RDAS was applied. The results showed that the RSEPR-P has acceptable criterion validity (P < 0.01). Therefore, it can be concluded that the RSEPR-P possesses the necessary capabilities to assess the construct of rejection among Iranian couples and can be utilized for couple therapy and research purposes in the context of couple-related issues and relationships.هدف مطالعه حاضر اعتباریابی و بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه انتظار، ادراک و واکنش حساس نسبت به طرد در افراد متأهل ایرانی بود. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردي و از حيث نوع گردآوري اطلاعات توصيفي و از نظر روششناسي جزء مطالعات آزمونسازي و روانسنجی است. جامعة آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد متأهل در استان کردستان بود که از این جامعه تعداد 393 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات، پرسشنامه انتظار، ادراک و واکنش حساس نسبت به طرد، مقياس کيفيت زناشويي، فرم تجديد نظر شده و پرسشنامه حساسیت به طرد بود. از تحلیل عاملی تاییدی، روایی محتوایی و روایی همگرا و واگرا برای بررسی روایی پرسشنامه استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی برازندگی مدل و ساختار روابط درونی گویهها را تأیید کرد. برای بررسی پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب کلی 95/0 حاکی از ثبات درونی و پایایی مطلوب پرسشنامه در نمونه ایرانی بود. برای بررسی روایی همگرا از پرسشنامه حساسیت به طرد (RSQ) و برای بررسی روایی واگرا از مقیاس کیفیت زناشویی تجدید نظر شده (RDAS) استفاده شده که نتایج نشان داد پرسشنامه RSEPR-P از روایی ملاکی مطلوبی برخوردار است (01/0>P). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که RSEPR-P  از قابلیتهای لازم برای سنجش سازه طرد در بین زوجین ایرانی برخوردار است و می توان از آن برای مقاصد زوجدرمانی و پژوهشی درزمینة مسائل و روابط زوجین استفاده کرد.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/50909

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694A Structural Model of Insecure Attachment Styles and Intolerance of Uncertainty with Obsessive-Compulsive Symptoms: The Mediating Role of Experiential Avoidanceالگوی ساختاری سبک‌های دلبستگی ناایمن و عدم تحمل بلاتکلیفی با علائم وسواسی-جبری در نوجوانان: نقش میانجی اجتناب تجربه ‏‏ای112faفاطمهحسنلودانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000000195268082نرجسعامریدانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانمحمود نجفیدانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000-0002-1160-21172025816The present study aimed to examine the mediating role of experiential avoidance in the relationship between insecure attachment styles and intolerance of uncertainty with obsessive-compulsive symptoms in adolescents. This research employed a descriptive-correlational design. The statistical population included all junior and senior high school students in Karaj during the 2024–2025 academic year. A sample of 397 students was selected through multistage cluster random sampling. Data were collected using the Attachment Style Questionnaire (Hazan & Shaver, 1987), the Obsessive-Compulsive Inventory (Foa et al., 2010), the Intolerance of Uncertainty Scale (Carleton et al., 2007), and the Acceptance and Action Questionnaire-II (Bond et al., 2011). Correlation analysis and structural equation modeling (SEM) were used for data analysis. The results revealed significant correlations among all variables (p<0.01). Experiential avoidance partially and significantly mediated the relationships between insecure attachment styles and intolerance of uncertainty with obsessive-compulsive symptoms. The findings provide an integrated model for understanding how insecure attachment styles and intolerance of uncertainty contribute to the emergence and maintenance of obsessive-compulsive symptoms in adolescents, highlighting the importance of experiential avoidance in this process. These results can be applied in the development of effective psychotherapeutic interventions for adolescents.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ميانجی اجتناب تجربه &rlm;ا&rlm;ی در رابطه سبک&zwnj;های دلبستگی ناایمن و عدم تحمل بلاتکلیفی با علائم وسواسی-جبری در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش، توصيفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش&zwnj;آموزان متوسطه اول و دوم شهر کرج در سال تحصیلی 1404-1403 بود. از این جامعه، ۳۹۷ نفر از دانش&zwnj;آموزان با استفاده از روش نمونه&zwnj;گیری تصادفی خوشه&zwnj;ای چند مرحله&zwnj;ای انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه سبک&rlm; های دلبستگی (هازن و شيور، 1987)، وسواس فکری-عملی (فوا و همکاران، 2010)، عدم تحمل بلاتکلیفی (کارلتون و همکاران، 2007) و پذیرش و عمل (بوند و همكاران، 2011) بود. جهت تجزیه &rlm;وتحليل داده &rlm;ها از آزمون همبستگی و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد بين همه متغيرهای پژوهش همبستگی معنادار وجود داشت (p< 0/01). اجتناب تجربه&rlm; ای به &rlm;صورت جزئی و نه کلی قادر به میانجی&zwnj;گری معنادار بین متغیرهای سبک&zwnj;های دلبستگی ناایمن و عدم تحمل بلاتکلیفی با علائم وسواسی-جبری بود. یافته&zwnj;های پژوهش، مدلی یکپارچه برای درک نقش سبک&zwnj;های دلبستگی ناایمن و عدم تحمل بلاتکلیفی در پدیدآیی و تداوم علائم وسواسی-جبری در نوجوانان ارائه می&zwnj;دهد و بر اهمیت اجتناب تجربه &rlm;ای در این فرایند تأکید دارد. این یافته&zwnj;ها می&zwnj;توانند در طراحی مداخلات روان&zwnj;درمانی مؤثر برای نوجوانان مورد استفاده قرار گیرند.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/51212

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Examining the Role of Shame, Self-Sacrifice, Emotional Inhibition, and Entitlement Schemas in Predicting Covert Relational Aggression Among Married Individualsبررسی نقش طرح‌واره‌های شرم، ایثار، بازداری هیجانی و استحقاق در پیش‌بینی پرخاشگری پنهان ارتباطی در میان افراد متأهلfaعرفانعبدالهی چیرانیدانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. یونس رجائی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران. 0000-0001-8443-8728مهیارنیک پور رحمت آبادیدانشکده روانشناسی، دانشگاه استانبول، استانبول، ترکیه.0000-0003-0022-7814محمدرضانائیجیگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.0009-0000-4143-48152025101Family is the fundamental foundation of society, playing a key role in growth, mental health, and identity formation by providing a safe and supportive environment. The present study aimed to examine the role of the schemas of shame, self-sacrifice, emotional inhibition, and entitlement in predicting covert relational aggression among married individuals. This descriptive-correlational research was conducted on the population of married students at Bu-Ali Sina University in 2022. Based on Cochran’s formula, a sample of 384 married students was selected through convenience sampling and completed the Covert Relational Aggression Scale (CRAViS) and Young Schema Questionnaire (YSQ). Data were analyzed using descriptive statistics and Pearson correlation via SPSS software. Correlation results indicated a significant positive relationship between covert relational aggression and the schemas of shame, self-sacrifice, emotional inhibition, and entitlement. Furthermore, regression analysis showed that the proposed model predicted 35% of the variance in covert relational aggression. Therefore, it can be concluded that the schemas of shame, self-sacrifice, emotional inhibition, and entitlement effectively predict covert relational aggression among married individuals. These findings highlight the importance of cognitive and emotional structures in understanding indirect aggressive behaviors. Psychological interventions focusing on modifying these schemas may help reduce covert aggression and improve marital relationship quality.خانواده، بنیاد اصلی جامعه است که با ایجاد محیطی امن و حمایتگر، نقش کلیدی در رشد، سلامت روانی و شکل&zwnj;گیری هویت فرد ایفا می&zwnj;کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش طرح&zwnj;واره&zwnj;های شرم، ایثار، بازداری هیجانی و استحقاق در پیش&zwnj;بینی پرخاشگری پنهان ارتباطی در میان افراد متأهل صورت&zwnj;گرفته است. روش این پژوهش، از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد متأهل مشغول به تحصیل در دانشگاه بوعلی سینا در سال 1401 تشکیل دادند. براساس فرمول کوکران، تعداد نمونه  384  نفر از میان دانشجویان متاهل دانشگاه بوعلی سینا به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش&zwnj;نامه&zwnj;های پرخاشگری ارتباطی پنهان (CRAViS) و پرسش&zwnj;نامه طرح&zwnj;واره&zwnj;های یانگ (YSQ) را تکمیل نمودند. داده&zwnj;های پژوهش حاضر با استفاده از شاخص&zwnj;های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون به وسیله نرم افزارSPSS  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.  نتایج آزمون همبستگی نشان داد که رابطه میان پرخاشگری ارتباطی پنهان و طرح&zwnj;واره&zwnj;های شرم، ایثار، بازداری هیجانی و استحقاق مثبت و معنادار است. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیونی نشان داد که مدل مطرح شده 35 درصد از واریانس پرخاشگری ارتباطی پنهان را پیش بینی می&zwnj;کند. در نتیجه، می&zwnj;توان بیان داشت که طرح&zwnj;واره&zwnj;های شرم، ایثار، بازداری هیجانی و استحقاق قادر به پیش&zwnj;بینی پرخاشگری ارتباطی پنهان در بین افراد متاهل هستند. این نتایج اهمیت توجه به ساختارهای شناختی و هیجانی در درک رفتارهای پرخاشگرانه غیرمستقیم را برجسته می&zwnj;کند. همچنین، مداخلات روان&zwnj;شناختی که بر اصلاح این طرح&zwnj;واره&zwnj;ها تمرکز دارند، می&zwnj;توانند به کاهش پرخاشگری پنهان و بهبود کیفیت روابط زناشویی کمک کنند.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/51681

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694The Role of Music Therapy in Improving Anger Regulation Strategies: A Systematic Review Based on the PRISMA Frameworkنقش موسیقی‌درمانی در بهبود راهبردهای تنظیم خشم (مرور نظام‌مند بر اساس اصل PRISMA)fa مجید اخشابیدانشگاه پیام نور، تهران، ایران نسیم سهیلیاستادیار گروه ادیان و مذاهب، دانشکده ادیان و معارف اسلامی دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی،تهران،ایران000000025728518820251127The aim of this study was to systematically review studies related to the effect of music therapy on improving anger regulation strategies in different age groups and clinically. Anger is one of the fundamental human emotions that if not managed effectively, has negative psychological, social, and physical consequences. In recent years, music therapy has attracted the attention of psychologists as a non-invasive, pleasurable, welcome, and low-cost method. Using the PRISMA framework and reviewing 87 studies between 2000 and 2025, this study investigated the effectiveness of different types of music therapy in improving cognitive, behavioral, and physiological anger regulation strategies. The results show that music therapy significantly reduced trait anger, aggression, and improved strategies such as cognitive revision, problem solving, and impulse control. The highest effectiveness was observed in active group interventions such as percussion and group singing. Also, various neurological, psychological, and social mechanisms play a role in this effectiveness. However, heterogeneity in tools, study design, and lack of long-term follow-up have limited the external validity of the results. This review emphasizes that music therapy can be used as an effective adjunct to educational, clinical and rehabilitation programmes for anger management, provided that future studies are carried out with a more rigorous methodology and higher standards.هدف پژوهش حاضر، مرور نظام&zwnj;مند مطالعات مرتبط با تأثیر موسیقی&zwnj;درمانی بر بهبود راهبردهای تنظیم خشم در گروه&zwnj;های مختلف سنی و بالینی است. خشم یکی از هیجانات بنیادین انسان است که در صورت عدم مدیریت مؤثر، پیامدهای منفی روان&zwnj;شناختی، اجتماعی و جسمانی به همراه دارد. در سال&zwnj;های اخیر، موسیقی&zwnj;درمانی به&zwnj;عنوان روشی غیرتهاجمی،لذتبخش ،استقبال شونده و کم&zwnj;هزینه مورد توجه روان&zwnj;شناسان قرار گرفته است. این مطالعه با بهره&zwnj;گیری از چارچوب PRISMA و مرور 87 مطالعه بین سال&zwnj;های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵، به بررسی اثربخشی انواع مختلف موسیقی&zwnj;درمانی در بهبود راهبردهای شناختی، رفتاری و فیزیولوژیک تنظیم خشم پرداخته است. نتایج نشان می&zwnj;دهد که موسیقی&zwnj;درمانی به&zwnj;طور معناداری موجب کاهش خشم صفتی، پرخاشگری، و بهبود راهبردهایی نظیر بازنگری شناختی، حل مسئله و کنترل تکانه شده است. بیشترین اثربخشی در مداخلات گروهی فعال مانند نواختن سازهای کوبه&zwnj;ای و آواز گروهی مشاهده شد. همچنین، مکانیسم&zwnj;های عصبی، روان&zwnj;شناختی و اجتماعی گوناگونی در این اثربخشی نقش دارند. با وجود این، ناهمگونی در ابزارها، طراحی مطالعات و فقدان پیگیری&zwnj;های بلندمدت، اعتبار بیرونی نتایج را محدود کرده است. این مرور تأکید می&zwnj;کند که موسیقی&zwnj;درمانی می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان مکملی مؤثر در برنامه&zwnj;های آموزشی، بالینی و توان&zwnj;بخشی برای مدیریت خشم مورد استفاده قرار گیرد، مشروط بر اینکه مطالعات آینده با روش&zwnj;شناسی دقیق&zwnj;تر و استانداردهای بالاتری اجرا شوند.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/52223

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Maternal Self-Efficacy: A Buffer against Burnout in the Storms of Parent-Child Interactionsنقش محافظتی باورهای خودکارآمدی: سپری در برابر فرسودگی مادران در بحران تعاملات والد-فرزند113fa مهنوش کرمیدانشجوی دکتری مطالعات زنان، گروه مطالعات زنان، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایرانhttps://orcid.org/0009-0008-8759-7343سیده فاطمهموسویدانشیار گروه روان¬شناسی و علوم تربیتی، پژوهشکده زنان، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0002-4097-4010 شهره روشنیاستادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0002-1293-578120251218This study aimed to examine the mediating role of parental self-efficacy in the relationship between parent–child interactions and parental burnout among Iranian mothers. The research design was descriptive and correlational. The statistical population consisted of mothers with children, and 305 participants were selected using a voluntary convenience sampling method. The instruments included the Persian short form of the Parental Burnout Scale (Mousavi et al., 2025), the Parent–Child Relationship Scale (CPRS), and the Parental Self-Efficacy Measure (PSAM). Data were analyzed using correlation and mediation analysis. The results indicated significant relationships between the dimensions of parent–child interactions (closeness and conflict), parental self-efficacy, and parental burnout (p < .01). Mediation analysis revealed that parental self-efficacy significantly mediated the relationships between closeness and conflict with parental burnout, such that greater closeness and lower conflict reduced burnout through higher self-efficacy. These findings suggest that enhancing the quality of parent–child interactions and strengthening parental self-efficacy can serve as effective strategies for preventing parental burnout among Iranian mothers and provide a foundation for the development of targeted, evidence-based family interventions.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی والدینی در رابطه بین تعاملات والد-فرزند و فرسودگی والدینی در مادران ایرانی انجام شد. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند بود که ۳۰۵ نفر از آنان به روش نمونه&zwnj;گیری در دسترس و داوطلبانه شرکت کردند. ابزارهای مورد استفاده شامل نسخه فارسی فرم کوتاه مقیاس فرسودگی والدینی موسوی و همکاران (۱۴۰۴)، پرسشنامه رابطه والد-فرزند پیانتا (CPRS) و مقیاس خودکارآمدی والدینی دومکا (PSAM) بود. داده&zwnj;ها با روش&zwnj;های آماری همبستگی و تحلیل میانجی&zwnj;گری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین ابعاد تعاملات والد-فرزند (نزدیکی و تعارض) با خودکارآمدی والدینی و فرسودگی والدینی رابطه معناداری وجود دارد (01/0 p<). تحلیل میانجی&zwnj;گری بیانگر آن بود که خودکارآمدی والدینی در رابطه بین نزدیکی و تعارض با فرسودگی والدینی نقش میانجی معناداری دارد؛ به&zwnj;گونه&zwnj;ای که افزایش نزدیکی و کاهش تعارض از طریق ارتقای خودکارآمدی والدینی، میزان فرسودگی را کاهش می&zwnj;دهد. یافته&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد بهبود کیفیت تعاملات والد-فرزند و تقویت احساس کارآمدی در والدین می&zwnj;تواند راهبردی مؤثر در پیشگیری از فرسودگی والدینی در مادران ایرانی باشد. این نتایج می&zwnj;تواند مبنایی برای طراحی مداخلات هدفمند در حوزه روان&zwnj;شناسی خانواده فراهم آورد.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/52520

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریمجله روانشناسی18808436302202694Investigating the relationship between attachment styles, mentalization and emotion regulation with organizational trauma of changeبررسی رابطه بین سبک‌های دلبستگی، ذهنی‌سازی و تنظیم هیجان با ترومای ناشی از تغییر سازمانی 110faهاجربراتیدانشگاه اصفهان2024118It is difficult to manage change in the organization. It seems that managers experience fundamental changes in the organization similar to a traumatic event that can lead to change trauma. The experience of trauma depends on the attachment style, and the ability to mentalize and regulate emotions. For this reason, this research was conducted to investigate the relationship between attachment styles, mentalization, and emotion regulation with organizational trauma of organizational change in managers. The research method is descriptive and correlation research. The research sample consisted of 248 middle managers and high-level supervisors in a household appliance manufacturing company in Isfahan in the summer and fall of 1402, who were selected using the available sampling method and the Cochran formula. They responded to the research tools including  attachment style questionnaire, reflective function questionnaire, cognitive emotion regulation questionnaire and organizational trauma questionnaire. Data were analyzed with correlation coefficient in SPSS software version 24 and path analysis in Amos software. The results showed the relationship between secure and avoidant attachment, dimensions of mentalization of certainty and uncertainty, and adaptive and maladaptive strategies of cognitive regulation of emotion with organizational trauma of change is significant(p<0.001). However, the relationship between ambivalent attachment and organizational trauma of change is insignificant (p>0.001). Also, the path analysis model is fit. In general, organizations and agents of organizational change can focus on managers' attachment style, mentalization, and cognitive strategies to regulate their emotions to reduce organizational trauma caused by change.مدیریت تغییر و تحول در سازمان دشوار است. به نظر می&zwnj;رسد که مدیران، تغییرات اساسی در سازمان را مشابه یک رویداد آسیب&zwnj;زا تجربه می&zwnj;کنند که می&zwnj;توانند منجر به ترومای ناشی از تغییر گردد. تجربه تروما بستگی به سبک&zwnj; دلبستگی، توانایی ذهنی&zwnj;سازی و تنظیم هیجان&zwnj; دارد. به همین دلیل این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سبک&zwnj;های دلبستگی، ذهنی&zwnj;سازی و تنظیم هیجان با ترومای  ناشی از تغییر سازمانی در مدیران انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع تحقیق همبستگی می&zwnj;باشد. نمونه پژوهش شامل 248 نفر از مدیران میانی و سرپرستان رده بالا در یک شرکت تولید لوازم خانگی در اصفهان در تابستان و پاییز سال 1402  بود که با استفاده از روش نمونه&zwnj;گیری در دسترس و با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدند و به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک&zwnj;های دلبستگی &zwnj;هازن و شيور(1987)، پرسشنامه عملکرد بازتابی فوناگی و همکاران (2018)، پرسشنامه تنظيم شناختی هيجان گارنفسكي وكرايچ (2007) و پرسشنامه تروما پاسخ دادند. داده&zwnj;ها با ضریب همبستگی در نرم&zwnj;افزار spss نسخه 24  و تحلیل مسیر در نرم افزار  Amosتحلیل شدند. نتایج نشان داد که رابطه بین دلبستگی ایمن و اجتنابی، ابعاد ذهنی&zwnj;سازی اطمینان و عدم اطمینان و راهبردهای سازگارانه و ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان با ترومای  ناشی از تغییر سازمانی معنی&zwnj;دار است (001/0>p)؛ اما رابطه دلبستگی دوسوگرا با ترومای ناشی از تغییر معنی&zwnj;دار نیست (001/0<p). همچنین الگوی تحلیل مسیر برازش دارد. به&zwnj;طورکلی سازمان&zwnj;ها و عاملان تغییر سازمانی  می&zwnj;توانند جهت کاهش ترومای  ناشی از تغییر سازمانی  بر سبک دلبستگی مدیران، ذهنی&zwnj;سازی و راهبردهای شناختی تنظیم هیجان آن&zwnj;ها تمرکز کنند.

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/48519